Gestion du site
Mes ARTICLES
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 13 Δεκεμβρίου 2009
Πατριώτες σε εγρήγορση
Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε επίπεδο νομαρχιών, με δραστηριοποίηση των τοπικών και νομαρχιακών αρχών, βουλευτών και ευρωβουλευτών. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου με την παρουσίαση έκθεσης όλων των απόψεων.
Ο υπουργός Μετανάστευσης έθεσε στο επίκεντρο του διαλόγου δύο γενικές ερωτήσεις, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι φορείς που θα συμμετάσχουν. Η πρώτη: «Τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» Η δεύτερη: «Τι συνεισφέρει η μετανάστευση στην εθνική ταυτότητα»; Θα εξετασθούν επίσης θέματα όπως ο προσδιορισμός του έθνους, εθνική αλληλεγγύη, εκκοσμίκευση, σκοπιμότητα της υποχρέωσης των νέων να τραγουδούν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο την Μασσαλιώτιδα!
Εκτιμώντας ότι η απουσία επίσημης θέσης από το κυβερνών κόμμα ευνοεί τη γαλλική ακροδεξιά του Λεπέν, η οποία εκμεταλλεύεται τα αντι-ισλαμικά αισθήματα της κοινής γνώμης, ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να παρέμβει και προσωπικά στον διάλογο αυτόν.
Δημοσίευσε στην εφημερίδα «Le Monde» άρθρο γνώμης με τον τίτλο «η εθνική ταυτότητα είναι ένα αντίδοτο στον κοινοτισμό». Η παρέμβασή του έγινε την ημέρα κατά την οποία είχε ορισθεί συζήτηση χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση για την εθνική ταυτότητα και σε μία στιγμή που ο διάλογος έχει πάρει νέα τροπή, μετά το ελβετικό δημοψήφισμα για την κατασκευή ισλαμικών μιναρέδων.
Ο γάλλος πρόεδρος αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει τα 6 εκατομμύρια (και είναι η μεγαλύτερη της Ευρώπης) και τους διαβεβαιώνει ότι θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αισθάνονται πολίτες με τα ίδια δικαιώματα που έχουν και όλοι οι άλλοι να βιώνουν την πίστη τους».
Εφιστά, όμως, την προσοχή ενάντια σε κάθε «επίδειξη και πρόκληση» στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας.
Η αντιπολίτευση αντιδρά ως προς τη σκοπιμότητα μιας συζήτησης για την εθνική ταυτότητα. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και πράσινοι καταγγέλλουν μια «επιχείρηση που κρύβει εκλογικές σκοπιμότητες και έχει στόχο να αναζωπυρώσει τους φόβους κατά των μεταναστών για να ανακτήσει ψηφοφόρους της ακροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές».
Για την αριστερά ανέκαθεν το θέμα της εθνικής ταυτότητας ήταν «ταμπού». Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές είχαν καταγγείλει την ίδρυση υπουργείου που φέρνει τη διπλή ονομασία «υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας», θεωρώντας ότι ο συνδυασμός των δύο εννοιών προκαλεί ένα «επικίνδυνο αμάλγαμα». Σήμερα εκτιμούν ότι ο διάλογος για το θέμα της εθνικής ταυτότητας «ολίσθησε» επικίνδυνα, ανακατεύοντας τα θέματα της μετανάστευσης με εκείνα της θρησκείας ή των συμβόλων της.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15/11/2009
Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν
Οι διαφωνίες παραμένουν ανάμεσα στο Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (ΝΡΑ) του Ολιβιέ Μπεζανσνό και στο Μέτωπο της Αριστεράς, μια συμμαχία εννέα κομμάτων, στην οποία ηγούνται το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς (PG) του Μελανσόν.
Κανένας δεν θέλει να επωμισθεί την ευθύνη μιας αποτυχίας των διαπραγματεύσεων. Ο Μπεζανσνό αντιμετωπίζει κριτική από ηγετικά στελέχη του ΝΡΑ, που εκτιμούν ότι η στρατηγική του «μοναχικού καβαλάρη» οδηγεί σε αδιέξοδο, εφόσον η άκρα αριστερά δεν μπορεί να επιτύχει μόνη της κοινωνικό μετασχηματισμό και εναλλαγή εξουσίας.
Υστερα από πολύμηνες αντιπαραθέσεις, το ΝΡΑ υιοθέτησε στο Εθνικό του Συμβούλιο, με πλειοψηφία 66%, μια νέα τροποποιημένη πρόταση σε σχέση με τις αρχικές του θέσεις. Το ΝΡΑ τοποθετείται τώρα υπέρ της «ενωτικής εθνικής εκπροσώπησης» στον πρώτο γύρο, αλλά δεν θέλει οι εκπρόσωποί του να συμμετέχουν σε εκτελεστικά όργανα της περιφερειακής διοίκησης, «στα οποία κυριαρχούν σοσιαλιστές ή οικολόγοι που ασκούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές».
Τέσσερις ώρες διήρκεσε η μαραθώνια σύσκεψη των εκπροσώπων του ΝΡΑ που οργανώθηκε την Τρίτη στα γραφεία του «Κόμματος της Αριστεράς» και στην οποία μετείχε ο Ζαν Λικ Μελανσόν. Ηταν η «σύσκεψη της τελευταίας ευκαιρίας», όπως τη χαρακτήρισε ο Ολιβιέ Μπεζανσνό.
Παρ' όλο που οι διαφωνίες παραμένουν, ο Μπεζανσνό άφησε ανοιχτή την πόρτα για νέες διαπραγματεύσεις. Προσωπικά θέτει σαν στόχο τη δημιουργία μιας «νέας αριστερής αντιπολίτευσης» στα περιφερειακά συμβούλια.
«Στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών είμαστε σύμφωνοι να κατέβουν όλα τα κόμματα της αριστεράς αυτόνομα και στον δεύτερο γύρο είμαστε υπέρ τής ένωσης ώστε να νικήσουμε τη δεξιά», δήλωσε ο Πιερ - Φρανσουά Γκρον, ηγετικό στέλεχος του ΝΡΑ. «Το θέμα είναι αν και υπό ποιους όρους θα υπάρξει συμμετοχή μας στη διαχείριση των περιφερειών».
Σε νέες διαβουλεύσεις των ηγετών της αριστεράς, θα εξετασθούν ποιες μπορούν να είναι οι συγκεκριμένες συνθήκες συμμετοχής στα εκτελεστικά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη συνέχεια το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα θα καλέσει σε ψηφοφορία τα μέλη του από 30 Νοεμβρίου έως 6 Δεκεμβρίου. Οι προτάσεις που θα υποβληθούν θα αφορούν συμμαχίες κατά περιφέρειες.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς δεν αποδέχονται τον όρο «μη συμμετοχής σε περιφερειακά συμβούλια με ηγεμονική διοίκηση σοσιαλιστών ή οικολόγων», που αποτελεί το κυριότερο στοιχείο εμπλοκής. Η συμμαχία του Μετώπου της Αριστεράς επιδιώκει να καταγράψει αριστερές πλειοψηφίες, παρουσιάζοντας «ανεξάρτητα» από το Σ.Κ. και τους οικολόγους ψηφοδέλτια «σε όλες τις περιφέρειες».
Επιπλέον οι κομμουνιστές θα επιδιώξουν να συμμαχήσουν από τον πρώτο γύρο με τους σοσιαλιστές σε 3 - 4 περιφέρειες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη νίκη των υποψηφίων τους.
Ο Μελανσόν δήλωσε ότι το πρόβλημα με το ΝΡΑ έγκειται «εκεί όπου θα νικήσουμε τη δεξιά, αν στη συνέχεια θα κυβερνήσουμε μαζί. Στο σημείο αυτό οι θέσεις μας παραμένουν διαφορετικές».
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009
Η δεξιά γκρινιάζει στα γαλλικά
Η απειθαρχία, οι κριτικές, οι εξεγέρσεις βουλευτών και γερουσιαστών κατά σαρκοζικών μεταρρυθμίσεων διακυβεύουν τη συνοχή της παράταξης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δημοτικότητα του προέδρου έχει πέσει στο ναδίρ: Μόνο 39% των Γάλλων εγκρίνουν την πολιτική του, έναντι 45% πριν από ένα μήνα.
*Οι πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι «το σύστημα διακυβέρνησης του Σαρκοζί» έχει κλονιστεί. Απόδειξη, το γεγονός ότι ο πρόεδρος αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είχε κάνει «λάθος» όταν άφησε το γιο του Ζαν να διεκδικήσει την προεδρία του οργανισμού διοίκησης του μεγάλου επιχειρηματικού κέντρου της Defense. Ομως, το κλίμα είναι κακό και πολλά ζιζάνια βασανίζουν την πλειοψηφία: Δεξιοί βουλευτές εκδηλώνουν αμφισβήτηση για μεταρρυθμίσεις, υποβάλλουν σωρεία τροποποιήσεων, ζητούν να ξαναγραφτούν νόμοι, απειλούν με αποχή.
*Αποκορύφωμα της κακοφωνίας στην πλειοψηφία, ήταν η ανταρσία του πρώην πρωθυπουργού Ραφαρέν και 24 γερουσιαστών, που δημοσίευσαν επικριτικό άρθρο για μία από τις πιο εμβληματικές προεδρικές μεταρρυθμίσεις, τη φοροαπαλλαγή επιχειρήσεων. Από τον ονομαζόμενο «επαγγελματικό φόρο» όμως επωφελείται η τοπική αυτοδιοίκηση. Και οι γερουσιαστές δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν το νόμο αν δεν ξεκαθαριστεί πώς θα αντικατασταθούν τα χαμένα έσοδα. Ο πρόεδρος της Γερουσίας Ζεράρ Λαρσέ τόνισε μάλιστα ότι «η μεταρρύθμιση δεν θα ψηφιστεί γιατί δεν υπάρχει συμφωνία στη Γερουσία. Είμαστε εκλεγμένοι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και ζητάμε να μας δοθούν τα μέσα για να ασκήσουμε την πολιτική μας».
*Ηλεκτροσόκ προκάλεσε η απείθαρχη υφυπουργός Αθλητισμού Ράμα Γιαντ, η οποία διαχώρισε τη θέση της από την κυβέρνηση, δηλώνοντας ότι είναι αντίθετη με ένα μέτρο που μόλις είχε ψηφιστεί και με το οποίο καταργούνταν τα ειδικά φορολογικά αβαντάζ προς τους αθλητές. Η Ράμα Γιαντ έχει επανειλημμένως εκφράσει αντίθετη άποψη σε λεπτά θέματα και σήμερα αντιμετωπίζει δυσμένεια.
Ο Σαρκοζί δήλωσε ότι η Γιαντ «δεν είναι ικανή να αφομοιωθεί σε μία ομάδα», ενώ ο πρωθυπουργός Φιγιόν προειδοποίησε δημόσια ότι αν δεν τηρήσει την κυβερνητική αλληλεγγύη «θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες».
Ο Σαρκοζί έθεσε τους πρωταίτιους της ανταρσίας προ των ευθυνών τους και τόνισε ότι απέναντι στους κλυδωνισμούς και στη φρενίτιδα που επικρατεί δεν έχει την πρόθεση να αλλάξει προσανατολισμό και χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.
Με τις συνθήκες αυτές ο γάλλος πρόεδρος προχωρεί πλέον σε ναρκοθετημένο έδαφος, αντιμέτωπος με την ογκούμενη δυσαρέσκεια των Γάλλων και με μία αντιπολίτευση που βρίσκεται σε φάση ανασυγκρότησης, ενώ η δεξιά παράταξη κλυδωνίζεται.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/11/2009
Οι γκολικοί στο εδώλιο
Ο πιο δημοφιλής πολιτικός της Γαλλίας σήμερα είναι ο πρώην πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Ενας άνθρωπος που κατά το παρελθόν έχει δείξει πως ξέρει να αναγεννιέται από την τέφρα του. Θα επιβιώσει, άραγε, πολιτικά και τώρα μετά την παραπομπή του σε δίκη για οικονομικό σκάνδαλο, ενώ έπονται και πολυάριθμες καταγγελίες για ατασθαλίες;
Ο Σιράκ, ηλικίας 76 ετών, παραπέμπεται σε δίκη, για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος στην υπόθεση των υποτιθέμενων 21 αργομισθιών συνεργατών του όταν ήταν δήμαρχος Παρισιού το 1983-1998. Μέχρι το 2007 καλυπτόταν από προεδρική ασυλία κι έτσι η δικαστική διαδικασία ξεκίνησε αμέσως μετά. Η εισαγγελική αρχή του Παρισιού πρότεινε τότε απαλλαγή, αλλά η ανακρίτρια Ξαβιέρ Σιμεονί τον παρέπεμψε στο πταισματοδικείο. Η εισαγγελία μπορούσε να ασκήσει έφεση. Δεν το έκανε, γιατί ο Σιράκ δήλωσε ότι «επιθυμεί να προσέλθει στο δικαστήριο για να αποδείξει ότι οι διορισμοί δεν ήταν παράνομοι».
Η παραπομπή του Σιράκ στη Δικαιοσύνη έγινε παραμονές της κυκλοφορίας του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του. Ετσι, ο θόρυβος για τη δίκη του, αντί να τον βλάψει, τον ωφέλησε: Το βιβλίο του έγινε ανάρπαστο και η δημοτικότητά του έφτασε σε λίγες μέρες στο 76%.
Κερδισμένος από τη δίκη του Clearstream βγήκε και ο σιρακικός Ντομινίκ ντε Βιλπέν: Μπήκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, κατήγγειλε τον Σαρκοζί για παρεμβατισμό στη Δικαιοσύνη και τοποθετήθηκε ως ο αντίπαλός του στην κούρσα για την προεδρία.
Ο Νικόλα Σαρκοζί δίνει την εντύπωση ότι πέφτει σε λάκκο που έσκαψε για άλλους. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε αποκαλέσει «ένοχους» τους κατηγορουμένους για την υπόθεση Clearstream, τροφοδοτώντας την υποψία ότι δίνει «γραμμή στους δικαστές».
Σκοτεινές υποθέσεις του γκολισμού ξεθάβονται την ίδια εποχή: Καταδίκη του υπουργού Σαρλ Πασκουά για την υπόθεση παράνομης πώλησης όπλων «Αγκολαγκέιτ». Αρση της ασυλίας του σιρακικού γερουσιαστή της Πολυνησίας Γκαστόν Φλος, για υποθέσεις οικονομικών σκανδάλων.
Ορισμένοι αναλυτές θέτουν το ερώτημα αν το ανασκάλεμα παλιών υποθέσεων είναι «τυχαία συγκυρία» ή «πυροδότηση ενός μηχανισμού εξόντωσης του γκολισμού». Ο «πράσινος» Νοέλ Μαμέρ εκτιμά ότι «παρακολουθούμε αλλεπάλληλα επεισόδια ενός αιματοβαμμένου γουέστερν με μονομαχίες και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε κλίκες».
Ο Νικολά Σαρκοζί δηλώνει ότι εφαρμόζει τη «διαφάνεια». Τα ΜΜΕ, ωστόσο, επισημαίνουν την απόφασή του να καταργήσει τον ανακριτή, την παράταση της θητείας ορισμένων δικαστών, την ανισότητα που συνεπάγεται να είναι ο ίδιος ο ανώτατος ρυθμιστής στη Δικαιοσύνη και παράλληλα ενάγων σε πολυάριθμες υποθέσεις και το διπλό του λεξιλόγιο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμπέρασμα: Οι δίκες γκολικών μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ για τον Σαρκοζί.
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 12/7/2009
Το πράσινο πάει στην αριστερά
Η ανατροπή των συσχετισμών στη γαλλική αριστερά, ύστερα από τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, έχει δημιουργήσει εντάσεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν στην κοινή γνώμη έχει διαμορφωθεί η εκτίμηση ότι μόνο η ενότητα μπορεί να εξασφαλίσει την αλλαγή.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν βρίσκεται πια σε ηγεμονική θέση, ενώ Πράσινοι, Κομμουνιστές, άκρα αριστερά και κεντρώο κόμμα διεκδικούν αναβάθμιση της επιρροής: οι Σοσιαλιστές δεν αντιπροσωπεύουν πια την κινητήρια δύναμη στην αντιπολίτευση.
Οι περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν την άνοιξη του 2010 συνιστούν την τελευταία μεγάλη εκλογική μονομαχία πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 και θα πάρουν μορφή εθνικής αναμέτρησης. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τοποθετούνται από τώρα και διαμορφώνουν τη στρατηγική τους με στόχο την ανάκτηση ψηφοφόρων και τη νίκη της αριστεράς.
Πανηγυρική εκδήλωση με αντικείμενο την «Ημέρα της οικολογίας» οργάνωσαν οι Πράσινοι για να γιορτάσουν την επιτυχία τους στις ευρωεκλογές. Ο Κον Μπεντίτ, ηγέτης του ψηφοδελτίου «Ευρώπη-Οικολογία» και καθοδηγητής του Κόμματος των Πρασίνων, σκοπεύει να καταγραφεί και στην εσωτερική πολιτική σκηνή.
Φιλοδοξία του για τους οικολόγους είναι να αποτελέσουν άξονα αναδιάρθρωσης της αριστεράς. Και διαβεβαιώνει τους Πράσινους ότι στις περιφερειακές εκλογές είναι δυνατόν να υπερισχύσουν του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της δεξιάς και να αναλάβουν την προεδρία σε πολλές περιφέρειες. Γι' αυτό αγνόησαν τις προτάσεις των Σοσιαλιστών για σύσταση κοινών ψηφοδελτίων.
Ο Κον Μπεντίτ κάλεσε «όλους τους οικολόγους, από όπου κι αν προέρχονται», σε συνεργασία. Η έκκλησή του εισακούστηκε από τον πρώην διευθυντή της Greenpeace Μπρούνο Λεμπέλ, που εγκατέλειψε τους Σοσιαλιστές για να συνεργαστεί με τους Πράσινους. Ανοιχτοί σε συνεργασία δηλώνουν και οι εκπρόσωποι του «οικολογικού πόλου» των Σοσιαλιστών. Συμμαχία του κεντρώου MoDem με τους Πράσινους επιθυμεί και η αντιπρόεδρός του κόμματος Κορίν Λεπάζ, ηγέτιδα της οικολογικής ομάδας CAP.
Αντίθετα, ο ηγέτης του κεντρώου κόμματος MoDem, Φρανσουά Μπαϊρού, έπειτα από έντονη αυτοκριτική για την ήττα στις ευρωεκλογές, με άνοιγμα προς νέες προσωπικότητες και αναμόρφωση των λειτουργιών του Κόμματος, προσπαθεί να ανασυντάξει το κόμμα μπροστά στις προκριματικές εκλογές για επιλογή υποψηφίων στις περιφερειακές εκλογές. Ανεξάρτητη εκπροσώπηση, αυτόνομα ψηφοδέλτια είναι η τελική του απόφαση.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, από την άλλη, ψάχνει ένα νέο «κοινωνικό μοντέλο» με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, για την έξοδο από την κρίση, το οποίο μέσα από θεματικές διασκέψεις των οργανώσεων, θα μετεξελιχθεί σε κυβερνητικό πρόγραμμα ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ομως, οι εσωκομματικές έριδες επισκιάζουν τις προσπάθειες της Μαρτίν Ομπρί.
Ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ «άδειασε» την πρόεδρο του κόμματος, εκτιμώντας ότι στην εξάμηνη θητεία της τίποτε δεν άλλαξε. Επίσης, ο ανανεωτής Εμανουέλ Βαλς επικρίνει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αρνείται συνεργασία και ανακοίνωσε από τώρα την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές.
Τα μικρότερα κόμματα της αριστεράς επωφελούνται από την αποδυνάμωση των Σοσιαλιστών για να προωθήσουν την επιρροή τους.
Σε πρώτη σύσκεψη εκπροσώπων του Κ.Κ., του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος-ΝΡΑ του Ολιβιέ Μπεζανσνό και του Κόμματος της Αριστεράς του Ζαν-Λικ Μελανσόν, για την προετοιμασία των περιφερειακών εκλογών, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι «πρέπει να υπάρξει αναμόρφωση των συσχετισμών δυνάμεων στην αριστερά».
Το ΝΡΑ, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε περιφερειακά συμβουλία μαζί με τους Σοσιαλιστές. Αντίθετα, οι Κομμουνιστές, που διοικούν πολλές περιφέρειες μαζί με τους Σοσιαλιστές, αντιδρούν. Στόχος τους είναι να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την εκπροσώπησή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση και γι' αυτό οι συμμαχίες είναι πάντα απαραίτητες.
Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28/6/2009
Το κράτος είναι μόνος του!
Με μια μεγαλειώδη τελετή στο Ανάκτορο των Βερσαλιών, θέλησε να σηματοδοτήσει την έναρξη του δεύτερου κύκλου της προεδρικής του θητείας ο Νικολά Σαρκοζί: Μετά τη νίκη της δεξιάς στις ευρωεκλογές, αποφάσισε να απευθυνθεί στο «Κογκρέσο» σε κοινή συνεδρίαση Κοινοβουλίου και Γερουσίας, στο ναό της νομοθετικής εξουσίας.
Είναι η πρώτη φορά στην 5η Γαλλική Δημοκρατία που ο Σαρκοζί κάνει χρήση αυτού του προνομίου, το οποίο κατοχυρώθηκε με αναθεώρηση του γαλλικού συντάγματος το 2008 και έχει ομοιότητες με το αμερικανικό σύστημα.
Υπεύθυνος της κυβερνητικής πολιτικής ήταν μέχρι τώρα αποκλειστικά ο πρωθυπουργός. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας δεν είχε την ευθύνη της κυβερνητικής δράσης, με εξαίρεση την άμυνα και την εξωτερική πολιτική.
Σήμερα, ο πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να εκφωνεί την ομιλία του στην ολομέλεια του νομοθετικού σώματος και να αποχωρεί χωρίς διάλογο. Οι εκπρόσωποι των πολιτικών ομάδων διαθέτουν, στη συνέχεια, περιορισμένο χρόνο για να εκφραστούν και ο πρωθυπουργός απαντά, χωρίς να διεξάγεται ψηφοφορία.
Ο «αυτοκράτορας» Σαρκοζί ήταν ο σούπερ-σταρ ενός εντυπωσιακού τηλεοπτικού θεάματος. Οι κάμερες απαθανάτισαν τη μεγαλόπρεπη είσοδό του στο παλάτι, με παρατεταγμένη τη δημοκρατική φρουρά, τους βουλευτές να τον υποδέχονται όρθιοι στα έδρανα και στο προεδρικό θεωρείο τη σύζυγό του, Κάρλα, πλαισιωμένη από τους συμβούλους του να τον χειροκροτούν.
Υιοθετώντας τόνους εθνικής ενότητας, ο Σαρκοζί εκφώνησε μια ομιλία ασαφή και αόριστη, που θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση, με μοναδική συγκεκριμένη εξαγγελία την έκδοση κρατικού δανείου. Εκανε λόγο για «επανίδρυση του γαλλικού κοινωνικού προτύπου». Κάλεσε τους βουλευτές να συμβάλουν «στην αντιμετώπιση της μεγαλύτερης κρίσης του αιώνα» και έδωσε το πράσινο φως για τη μεταρρύθμιση της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αφορμή τον δημόσιο διάλογο για τη χρήση της μπούργκας, τόνισε ότι «δεν είναι καλοδεχούμενη στη Γαλλία», διευκρινίζοντας ότι δεν συμβαδίζει με «την αντίληψη που έχει η Γαλλική Δημοκρατία περί γυναικείας αξιοπρέπειας».
Φύγε εσύ, έλα εσύ
Το χολιγουντιανό σόου στις Βερσαλίες κόστισε πάνω από 400.000 ευρώ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Πράσινοι απουσίασαν, ενώ οι Σοσιαλιστές αποχώρησαν μετά την ομιλία Σαρκοζί.
Ο Σαρκοζί θέλησε να εντυπωσιάσει και με ανασχηματισμό της κυβέρνησης: Αντικατέστησε οχτώ υπουργούς και προκάλεσε έκπληξη με τη «στρατολόγηση» του Φρεντερίκ Μιτεράν, ανιψιού του πρώην προέδρου, στον οποίο ανέθεσε το υπουργείο Πολιτισμού. Πάντως δεν πρόκειται για «άνοιγμα» προς τα αριστερά, γιατί ο Φρεντερίκ Μιτεράν δεν έχει ετικέτα σοσιαλιστή και είχε δηλώσει το 1995 πως ψηφίζει Σιράκ.
Το κρίσιμο σημείο του ανασχηματισμού είναι ότι υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ανέλαβε ο φιλοατλαντιστής Πιέρ Λελούς και ότι καταργήθηκε το υφυπουργείο Εξωτερικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η δημοφιλής Ράμα Γιάντ, που το εκπροσωπούσε ασκώντας κριτική προς τη σαρκοζική κυνική διπλωματία, μετακόμισε... στο υπουργείο Αθλητισμού
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 5/7/2009
Me Tarzan
Ταρζάν, μύθος της πρωτόγονης δύναμης που αντιπαρατίθεται στη διάβρωση της φύσης και των αυθεντικών ανθρώπινων αξιών, αναβιώνει με μία εντυπωσιακή έκθεση του παρισινού Μουσείου Quai Branly.
Ενα από τα μεγάλα έργα της προεδρίας του Ζακ Σιράκ, το εκπληκτικό αυτό μουσείο, δίπλα στον Πύργο του Αϊφελ, είναι αφιερωμένο στις τέχνες και τους πολιτισμούς της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής. Η θρυλική κραυγή του Ταρζάν ξεχύνεται από το μουσείο στο πάρκο του με την οργιαστική βλάστηση και φτάνει ώς τις όχθες του Σηκουάνα. Είναι το σήμα κατατεθέν μιας έκθεσης που παρουσιάζει τον ήρωα του Εντγκάρ Ράις Μπόροους σαν πρότυπο της οικολογίας.
Η έκθεση προκάλεσε εξαιρετικό ενδιαφέρον, συζητήθηκε και δίχασε. Ορισμένοι κριτικοί την βρίσκουν «κιτς», άλλοι τη θεωρούν εξωτική, μια συναρπαστική ξενάγηση στη μυστηριώδη ζούγκλα, με τους μύθους, τους γορίλες της, τα άγρια ζώα και τον «σέξι» Αφρικανό Ηρακλή της, προστάτη της φύσης και των ωραίων γυναικών.
Στην είσοδο μας υποδέχεται ένας τεράστιος γορίλας. Η επίσκεψη ξεκινάει με αναφορές στην καταγωγή του Ταρζάν, στον Ηρακλή και στη θεωρία του Δαρβίνου για κοινό πρόγονο ανθρώπου και πιθήκου. Εντεχνη σκηνοθεσία αναπαριστά τη ζούγκλα και τους ήχους της. Θρόισμα φύλλων, ένα ρυάκι που τρέχει, μουγκρίσματα, κελαηδίσματα, βροντές από καταιγίδα. Η κραυγή του Ταρζάν είναι φτιαγμένη από μοντάζ κραυγών ζώων της ζούγκλας. Η επιγραφή «ξύπνα το θηρίο που κοιμάται μέσα σου» ανακαλεί τα πρωτόγονα ένστικτά μας. Διασχίζουμε αίθουσες όπου δεσπόζουν γορίλες, πίθηκοι, ταριχευμένα ζώα.
Στο επίκεντρο του εξωτικού αυτού βασιλείου δεσπόζει ο Ταρζάν. Εναν αιώνα μετά τη γέννησή του στη φαντασία του Μπόροους (1912 - 1950), ο μύθος του λειτουργεί ακόμα. Ο συγγραφέας δεν επισκέφθηκε ποτέ την Αφρική, εμπνεύστηκε από μύθους και μελέτες. Εγραψε 22 βιβλία με συναρπαστικές περιπέτειες του Ταρζάν, που εκφράζουν τις σχέσεις έλξης και απώθησης Βορρά- Νότου, τεχνολογικής προόδου και πρωτογονισμού. Είχαν διεθνή επιτυχία, μεταφράστηκαν σε 56 γλώσσες, κυκλοφόρησαν σε 15 εκατομμύρια αντίτυπα.
Αποσπάσματα από 46 ταινίες
Σε έναν εκθεσιακό χώρο 600 τ.μ. παρουσιάζονται όλες οι πτυχές του μύθου άνθρωπος - πίθηκος. Οι περιπέτειες του Ταρζάν απεικονίζονται σε εντυπωσιακά «καρτούν», συναρπαστικές εικονογραφήσεις από χαμένους πολιτισμούς. Τα πιο ωραία κόμικς δημιούργησε ο αμερικανός σχεδιαστής Burne Higarth (1911 - 1966). Παρουσίασε τον Ταρζάν σαν ήρωα σε άλμπουμ με μυθιστορηματική πλοκή.
Πολυάριθμες οθόνες βίντεο δείχνουν εκτενή αποσπάσματα από 46 ταινίες με ήρωα τον Ταρζάν, από την εποχή του βωβού κινηματογράφου το 1918, με το φιλμ «Ταρζάν ο βασιλιάς της ζούγκλας», μέχρι σήμερα. Μία αίθουσα της έκθεσης είναι αφιερωμένη σε φωτογραφίες των ηθοποιών που τον ενσάρκωσαν. Ηταν όλοι τους διάσημοι αθλητές, αλλά αυτός που ταυτίσθηκε καλύτερα με τον μύθο του ήταν ο πρωταθλητής κολύμβησης ολυμπιονίκης Τζόνι Γουεϊσμίλερ, που βλέπουμε και σε αρκετές αφίσες.
Σε βιτρίνες εκτίθενται βιβλία, χάρτες, ενδυμασίες, αξεσουάρ, μάσκες, μινιατούρες, αγάλματα, ασπίδες, ακόντια, περικεφαλαίες και τεράστιοι χαυλιόδοντες. Ο διευθυντής του Μουσείου Quai Branly Στεφάν Μαρτέν και ο κομισάριος της έκθεσης Ροζέ Μπουλάι αποφάσισαν να παρουσιάσουν μία έκθεση για τον Ταρζάν με στόχο να συμβάλουν στον προβληματισμό σχετικά με έναν κόσμο απαλλαγμένο από την κυριαρχία του χρήματος, αποστασιοποιημένο από τα καταναλωτικά κριτήρια της σύγχρονης κοινωνίας.
Ο Ταρζάν αναδεικνύεται ως ο «οικολογικός ήρωας» που επαγρυπνεί για την περιφρούρηση των αιώνιων αξιών της γης, που μπορεί να ενσαρκώσει τους αγώνες για προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος από τις σύγχρονες απειλές. Είναι αυτός που διακηρύσσει την ανάγκη να ενεργεί κάθε άνθρωπος σε σχέση με τη φύση και τις ισορροπίες της στο πέρασμα των αιώνων.*
Κυριακάτικη 10/05/2009
Χειρότερος, αλλά καταλληλότερος!
ΓΑΛΛΙΑ. Το 72% των Γάλλων πιστεύει ότι ο Σαρκοζί τους πρόδωσε, αλλά ακόμη τον θεωρούν ως τον πιο ικανό για τα Ηλύσια
Ο Νικολά Σαρκοζί γιόρτασε την επέτειο των δύο χρόνων της προεδρικής του θητείας χωρίς πανηγυρισμούς και με φόντο τη δυσαρέσκεια των Γάλλων.
Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2007 ο Σαρκοζί είχε εξαγγείλλει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προβάλλοντας τον ακτιβισμό και την «παντοπροεδρία» του απέναντι στο θαμπό παρελθόν της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η έναρξη της θητείας του επισκιάστηκε από τον ταραχώδη ιδιωτικό του βίο, το διαζύγιο και τον νέο «γκλάμουρους» γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Οι στενές φιλίες του με μεγιστάνες του πλούτου και μεγαλοεκδότες, οι πολυτελείς του διακοπές έφεραν κατάρρευση της δημοτικότητάς του.
Οι αναλυτές των ΜΜΕ καταγγέλλουν την «εκλογική μοναρχία», την «ακόρεστη υπερεξουσία» και την «εγωκρατία» που επιβάλλει, μεταβάλλοντας σε κομπάρσους τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς.
Καινούριες υποσχέσεις
Ο Σαρκοζί προσπαθεί τώρα να ανασκευάσει τις εντυπώσεις: Περιοδεύει στην επαρχία προβάλλοντας τη δράση του και θέλει να δώσει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε συνεχή προεκλογική εκστρατεία. Δηλώνει, μάλιστα, ότι μέσα στη διετία αυτή υλοποίησε 90 μεταρρυθμίσεις. Ποιές;
Ανάμεσά τους η επάνοδος της Γαλλίας στις στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ειδικών συντάξεων, η μίνιμουμ υπηρεσία ασφάλειας στον δημόσιο τομέα σε περίπτωση απεργιών και οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις για ενθάρρυνση νέων προσλήψεων.
Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε, επίσης, στον Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναπτύξει πρωτοβουλίες στη Γεωργία, τη Γάζα και τη διάσκεψη της G20, αναβαθμίζοντας την εικόνα του. Αλλά η διεθνής οικονομική κρίση δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα στη Γαλλία.
Γάλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος, απτόητος από τις αντιδράσεις, λανσάρει με φρενίτιδα νέες ετερόκλητες μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύοντας να μην υλοποιήσει καμιά.
Επισημαίνουν ότι σε δύο χρόνια «εφεύρε λίγα και περηφανεύτηκε για πολλά» και τονίζουν ότι «η προβολή της θεληματικότητας υπερβαίνει την πραγματικότητα»: Η κομμουνιστική εφημερίδα «L' Humanite» παρουσιάζει τον απολογισμό της διετούς θητείας του Σαρκοζί με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που δίνει μόνο στους πλούσιους».
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατήγγειλε, με ένα ντοκουμέντο 32 σελίδων, «την πλήρη και παταγώδη αποτυχία» της πολιτικής Σαρκοζί στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων την απασχόληση, την ανεργία, την παιδεία και τις ελευθερίες.
Ο κεντρώος ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού, στο βιβλίο του με τίτλο «Κατάχρηση εξουσίας» που μόλις κυκλοφόρησε, καταγγέλλει τον Σαρκοζί ότι αντιβαίνει με την πολιτική του στο γαλλικό μοντέλο κοινωνίας.
Το κλίμα είναι σήμερα εκρηκτικό. Οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τις μαζικές απολύσεις έχουν πάρει χαρακτήρα εξέγερσης, με ομηρίες διευθυντών επιχειρήσεων και καταλήψεις εργοστασίων, ενώ στις πρόσφατες διαδηλώσεις, σχεδόν 3.000.000 άτομα κατέβηκαν διαδοχικά στους δρόμους κατά της πολιτικής του προέδρου.
Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι τρίμηνες κινητοποιήσεις των φοιτητών κατά της προετοιμαζόμενης μεταρρύθμισης έχουν προκαλέσει εμπλοκή της λειτουργίας σε 20 από τα 83 πανεπιστήμια. Και τα οχτώ μεγάλα συνδικάτα ενώθηκαν και αποφάσισαν νέο γύρο κινητοποιήσεων.
Η δημοτικότητα του Νικολά Σαρκοζί έχει πέσει στο ναδίρ. Δύο στους τρεις Γάλλους είναι απογοητευμένοι και περισσότεροι (72%), κρίνουν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Την ίδια στιγμή, όμως, ένα ποσοστό της τάξης τους 65%-75% θεωρούν ότι «ούτε η αριστερά δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα από τη δεξιά αν βρισκόταν στην εξουσία».
Τι άλλο δείχνουν, όμως, τα γκάλοπ; Οτι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, ο Σαρκοζί... θα επανεκλεγόταν πρόεδρος. Και αυτό γιατί η αριστερά δεν καταφέρνει, φαίνεται, να ενσαρκώσει μια αξιόπιστη προοπτική για εναλλαγή εξουσίας.
Χειρότερος, αλλά καταλληλότερος!
ΓΑΛΛΙΑ. Το 72% των Γάλλων πιστεύει ότι ο Σαρκοζί τους πρόδωσε, αλλά ακόμη τον θεωρούν ως τον πιο ικανό για τα Ηλύσια
Ο Νικολά Σαρκοζί γιόρτασε την επέτειο των δύο χρόνων της προεδρικής του θητείας χωρίς πανηγυρισμούς και με φόντο τη δυσαρέσκεια των Γάλλων.
Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2007 ο Σαρκοζί είχε εξαγγείλλει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προβάλλοντας τον ακτιβισμό και την «παντοπροεδρία» του απέναντι στο θαμπό παρελθόν της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η έναρξη της θητείας του επισκιάστηκε από τον ταραχώδη ιδιωτικό του βίο, το διαζύγιο και τον νέο «γκλάμουρους» γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Οι στενές φιλίες του με μεγιστάνες του πλούτου και μεγαλοεκδότες, οι πολυτελείς του διακοπές έφεραν κατάρρευση της δημοτικότητάς του.
Οι αναλυτές των ΜΜΕ καταγγέλλουν την «εκλογική μοναρχία», την «ακόρεστη υπερεξουσία» και την «εγωκρατία» που επιβάλλει, μεταβάλλοντας σε κομπάρσους τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς.
Καινούριες υποσχέσεις
Ο Σαρκοζί προσπαθεί τώρα να ανασκευάσει τις εντυπώσεις: Περιοδεύει στην επαρχία προβάλλοντας τη δράση του και θέλει να δώσει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε συνεχή προεκλογική εκστρατεία. Δηλώνει, μάλιστα, ότι μέσα στη διετία αυτή υλοποίησε 90 μεταρρυθμίσεις. Ποιές;
Ανάμεσά τους η επάνοδος της Γαλλίας στις στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ειδικών συντάξεων, η μίνιμουμ υπηρεσία ασφάλειας στον δημόσιο τομέα σε περίπτωση απεργιών και οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις για ενθάρρυνση νέων προσλήψεων.
Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε, επίσης, στον Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναπτύξει πρωτοβουλίες στη Γεωργία, τη Γάζα και τη διάσκεψη της G20, αναβαθμίζοντας την εικόνα του. Αλλά η διεθνής οικονομική κρίση δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα στη Γαλλία.
Γάλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος, απτόητος από τις αντιδράσεις, λανσάρει με φρενίτιδα νέες ετερόκλητες μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύοντας να μην υλοποιήσει καμιά.
Επισημαίνουν ότι σε δύο χρόνια «εφεύρε λίγα και περηφανεύτηκε για πολλά» και τονίζουν ότι «η προβολή της θεληματικότητας υπερβαίνει την πραγματικότητα»: Η κομμουνιστική εφημερίδα «L' Humanite» παρουσιάζει τον απολογισμό της διετούς θητείας του Σαρκοζί με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που δίνει μόνο στους πλούσιους».
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατήγγειλε, με ένα ντοκουμέντο 32 σελίδων, «την πλήρη και παταγώδη αποτυχία» της πολιτικής Σαρκοζί στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων την απασχόληση, την ανεργία, την παιδεία και τις ελευθερίες.
Ο κεντρώος ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού, στο βιβλίο του με τίτλο «Κατάχρηση εξουσίας» που μόλις κυκλοφόρησε, καταγγέλλει τον Σαρκοζί ότι αντιβαίνει με την πολιτική του στο γαλλικό μοντέλο κοινωνίας.
Το κλίμα είναι σήμερα εκρηκτικό. Οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τις μαζικές απολύσεις έχουν πάρει χαρακτήρα εξέγερσης, με ομηρίες διευθυντών επιχειρήσεων και καταλήψεις εργοστασίων, ενώ στις πρόσφατες διαδηλώσεις, σχεδόν 3.000.000 άτομα κατέβηκαν διαδοχικά στους δρόμους κατά της πολιτικής του προέδρου.
Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι τρίμηνες κινητοποιήσεις των φοιτητών κατά της προετοιμαζόμενης μεταρρύθμισης έχουν προκαλέσει εμπλοκή της λειτουργίας σε 20 από τα 83 πανεπιστήμια. Και τα οχτώ μεγάλα συνδικάτα ενώθηκαν και αποφάσισαν νέο γύρο κινητοποιήσεων.
Η δημοτικότητα του Νικολά Σαρκοζί έχει πέσει στο ναδίρ. Δύο στους τρεις Γάλλους είναι απογοητευμένοι και περισσότεροι (72%), κρίνουν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Την ίδια στιγμή, όμως, ένα ποσοστό της τάξης τους 65%-75% θεωρούν ότι «ούτε η αριστερά δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα από τη δεξιά αν βρισκόταν στην εξουσία».
Τι άλλο δείχνουν, όμως, τα γκάλοπ; Οτι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, ο Σαρκοζί... θα επανεκλεγόταν πρόεδρος. Και αυτό γιατί η αριστερά δεν καταφέρνει, φαίνεται, να ενσαρκώσει μια αξιόπιστη προοπτική για εναλλαγή εξουσίας.
Eλευθεροτυπια 23/04/2009
Σαρκοζί και Ρουαγιάλ, οι δύο μεγάλες... γλωσσοκοπάνες
«Η σιωπή είναι χρυσός». Επάνω στο γνωστό αυτό απόφθεγμα θα έπρεπε να διαλογιστούν επαρκώς δύο κορυφαίες πολιτικές γαλλικές προσωπικότητες, ο Νικολά Σαρκοζί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, που έχουν το ίδιο ελάττωμα, την υπερβολική χρήση του λόγου!
Πατριώτες σε εγρήγορση
Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε επίπεδο νομαρχιών, με δραστηριοποίηση των τοπικών και νομαρχιακών αρχών, βουλευτών και ευρωβουλευτών. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου με την παρουσίαση έκθεσης όλων των απόψεων.
Ο υπουργός Μετανάστευσης έθεσε στο επίκεντρο του διαλόγου δύο γενικές ερωτήσεις, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι φορείς που θα συμμετάσχουν. Η πρώτη: «Τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» Η δεύτερη: «Τι συνεισφέρει η μετανάστευση στην εθνική ταυτότητα»; Θα εξετασθούν επίσης θέματα όπως ο προσδιορισμός του έθνους, εθνική αλληλεγγύη, εκκοσμίκευση, σκοπιμότητα της υποχρέωσης των νέων να τραγουδούν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο την Μασσαλιώτιδα!
Εκτιμώντας ότι η απουσία επίσημης θέσης από το κυβερνών κόμμα ευνοεί τη γαλλική ακροδεξιά του Λεπέν, η οποία εκμεταλλεύεται τα αντι-ισλαμικά αισθήματα της κοινής γνώμης, ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να παρέμβει και προσωπικά στον διάλογο αυτόν.
Δημοσίευσε στην εφημερίδα «Le Monde» άρθρο γνώμης με τον τίτλο «η εθνική ταυτότητα είναι ένα αντίδοτο στον κοινοτισμό». Η παρέμβασή του έγινε την ημέρα κατά την οποία είχε ορισθεί συζήτηση χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση για την εθνική ταυτότητα και σε μία στιγμή που ο διάλογος έχει πάρει νέα τροπή, μετά το ελβετικό δημοψήφισμα για την κατασκευή ισλαμικών μιναρέδων.
Ο γάλλος πρόεδρος αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει τα 6 εκατομμύρια (και είναι η μεγαλύτερη της Ευρώπης) και τους διαβεβαιώνει ότι θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αισθάνονται πολίτες με τα ίδια δικαιώματα που έχουν και όλοι οι άλλοι να βιώνουν την πίστη τους».
Εφιστά, όμως, την προσοχή ενάντια σε κάθε «επίδειξη και πρόκληση» στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας.
Η αντιπολίτευση αντιδρά ως προς τη σκοπιμότητα μιας συζήτησης για την εθνική ταυτότητα. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και πράσινοι καταγγέλλουν μια «επιχείρηση που κρύβει εκλογικές σκοπιμότητες και έχει στόχο να αναζωπυρώσει τους φόβους κατά των μεταναστών για να ανακτήσει ψηφοφόρους της ακροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές».
Για την αριστερά ανέκαθεν το θέμα της εθνικής ταυτότητας ήταν «ταμπού». Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές είχαν καταγγείλει την ίδρυση υπουργείου που φέρνει τη διπλή ονομασία «υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας», θεωρώντας ότι ο συνδυασμός των δύο εννοιών προκαλεί ένα «επικίνδυνο αμάλγαμα». Σήμερα εκτιμούν ότι ο διάλογος για το θέμα της εθνικής ταυτότητας «ολίσθησε» επικίνδυνα, ανακατεύοντας τα θέματα της μετανάστευσης με εκείνα της θρησκείας ή των συμβόλων της.
Ο Γάλλος πρόεδρος αντιμετωπίζει μύδρους από κριτικές για κακεντρεχή του σχόλια σχετικά με γαλλικές και ξένες προσωπικότητες, ενώ επίμαχες δηλώσεις της Ρουαγιάλ έχουν προκαλέσει μπούμερανγκ και πρόβλημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Τα ΜΜΕ επισημαίνουν ότι σαν «άνθρωπος-ορχήστρα» ο Σαρκοζί κανονίζει τα πάντα, διορίζει και παύει προσωπικότητες, επεμβαίνει σε όλα, οργανώνει επιτελεία, κυκλώματα, ενορχηστρώνει ένα εκτεταμένο λόμπι υπερ-προεδρίας με δίκτυα σε όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής. Υπερηφανεύεται συνεχώς για την έντονη δραστηριότητα και τα επιτεύγματά του και πολύ συχνά εκφράζεται υποτιμητικά για συνεργάτες του, υπουργούς ή πολιτικές προσωπικότητες. Αφήνει άναυδους τους συνομιλητές του όταν π.χ. χαρακτηρίζει τους προκατόχους του στα Ηλύσια πεδία «τεμπέληδες βασιλιάδες». Η κακογλωσσιά του είναι γνωστή στο περιβάλλον του και ένας από τους ηγέτες της Δεξιάς προσπαθώντας να αποδραματοποιήσει την πολεμική για υποτιμητικά σχόλια του προέδρου σχετικά με ξένους ηγέτες, δήλωσε «ο Σαρκοζί λέει κακά λόγια για όλους, οπότε αυτό δεν μετράει». Το αγαπημένο παιχνίδι του Σαρκοζί είναι να μπλοφάρει, επαινώντας Σοσιαλιστές και αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους για να σπείρει ζιζάνια στην αντιπολίτευση. Πρόσφατα προκάλεσε διαρροή πληροφοριών για βολιδοσκόπησή του προς τον Ντομινίκ Στρος-Καν, με προοπτική να διαπιστώσει αν θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει πρωθυπουργός σε απώτερο χρόνο. Ενδεχομένως σε μία δεύτερη προεδρική του θητεία...
Στην αντιπολίτευση, οι φραστικές εκρήξεις και τα ευφυολογήματα της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, προκαλούν επίσης συνεχή αναβρασμό. Η Δεξιά την καταγγέλλει ότι επιδιώκει να μονοπωλεί τα ΜΜΕ και να τραβήξει αλλού την προσοχή και να επικαλύψει τον αντίκτυπο της καταδικαστικής απόφασης για αθέτηση εργατικών δικαιωμάτων πρώην συνεργατριών της. Προσωπικότητες της Δεξιάς ειρωνεύονται την «τηλε-ευαγγελίστρια» Σεγκολέν και τα κηρύγματα της και της συνιστούν να συμβουλευτεί ψυχολόγο.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συμπεριφορά της Ρουαγιάλ πλήττει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που εμφανίζεται δικέφαλο και με αντικρουόμενες τάσεις, καθώς η Σεγκολέν παίρνει πρωτοβουλίες ανεξαρτήρως από το Σ.Κ. σπάζοντας τη συνοχή του. Οι πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις της κατά του Σαρκοζί δίχασαν τους Σοσιαλιστές ηγέτες. Ορισμένοι την υποστήριξαν, άλλοι την αποδοκίμασαν εκτιμώντας ότι το παρακάνει ζητώντας «συγγνώμη εκ μέρους των Γάλλων για την κακή συμπεριφορά του προέδρου» ως προς τα κουτσομπολιά του για ξένους ηγέτες. Πάντως τόσο ο Σαρκοζί όσο και η Ρουαγιάλ παίζουν το ίδιο παιχνίδι επικοινωνίας. Με τις κοσμικές εμφανίσεις τους και το θόρυβο που προκαλούν οι τολμηρές δηλώσεις τους, βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, μονοπωλούν το ενδιαφέρον και επισκιάζουν όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
Eλευθεροτυπια 6/05/2009
ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ...ΠΑΡΙΣΙ
Στη ζούγκλα του Διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας
