RESONANCES
ESPACE poésie - expression - réflexion - Site d'IRA FELOUKATZI
  Gestion du site
log 
pass  go !
 Accueil
Auteur
Livres/Revue de presse
Actualité
Activité Littéraire
Poésie/Expresion
Espace Résonances
Photos/Images
Activité Presse/Articles
Articles II
Contacts/Liens
Littérature
France
Catalogue auteurs

Ira - Argenta FELOUKATZI / Ήρα - Αργυρώ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Contact : afeloukatzi@yahoo.fr

                                                                      A R T I C L E S    -   Α  Ρ  Θ  Ρ  Α 

V

Mes ARTICLES
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/7/2010

ΓΑΛΛΙΑ Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΣ ΤΗΣ L'OREAL, Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ, ΟΙ «ΔΩΡΕΕΣ» ΚΑΙ Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ, Σ' ΕΝΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ «ΧΑΡΜΑΝΙ»

«Φως» στην υπόθεση Σαρκο-γκέιτ

Ο Νικολά Σαρκοζί βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα με τη διάσταση που έχει πάρει η υπόθεση «παράνομου χρηματισμού κομμάτων και προσωπικοτήτων της Δεξιάς» από την εκατομμυριούχο κληρονόμο της L'Oreal, Λιλιάν Μπετανκούρ. Το σκάνδαλο διαπλοκής «ιδιωτικών και κρατικών συμφερόντων» που αποκάλυψε ο γαλλικός Τύπος, με αφορμή μια οικογενειακή δικαστική αντιδικία της δυναστείας Μπετανκούρ, έχει μεταβληθεί σε «θρίλερ του καλοκαιριού» και μονοπωλεί τη γαλλική επικαιρότητα.

Συνταρακτικά επεισόδια τροφοδοτούν καθημερινά το σίριαλ και έχουν προκαλέσει μια πρωτοφανή κρίση που εξελίσσεται σε «Σαρκο-γκέιτ». Βροχή πέφτουν οι μηνύσεις στα δύο αντίπαλα στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί, τη δεξιά παράταξη και τα ΜΜΕ. Μηνύσεις για «συκοφαντική δυσφήμηση» έγιναν από τον υπουργό Εργασίας Βερθ, από τη σύζυγό του που εργαζόταν στο επιτελείο των επιχειρήσεων της Μπετανκούρ και από τον διαχειριστή της εκατομμυριούχου Πατρίς Μεστρ. Επειτα από καταγγελίες προσωπικοτήτων της Δεξιάς κατά της ιστοσελίδας Mediapart για δημοσιογραφικές «φασιστικές μεθόδους», μήνυση για δυσφήμηση κατέθεσε και ο διευθυντής της Εντουί Πλενιέλ.

Σαρκοζί: «Ψυχραιμία»

Ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε από το κυβερνητικό του επιτελείο «συσπείρωση και ψυχραιμία», καθώς βασίζεται στην ανάπαυλα των θερινών διακοπών για ύφεση, ελπίζοντας ότι από τον Σεπτέμβριο θα μπορέσει να υλοποιήσει επίμαχες μεταρρυθμίσεις όπως το Ασφαλιστικό.

Η υπόθεση Μπετανκούρ βρίσκεται τώρα στα χέρια της Εισαγγελίας, που διενεργεί ήδη έρευνα για φοροδιαφυγή της Μπετανκούρ και παράλληλα ξεκίνησε έρευνα περί «παράνομης χρηματοδότησης κομμάτων», βασιζόμενη στις καταγγελίες της Κλερ Τιμπού, πρώην λογίστριας της εκατομμυριούχου. Εξακριβώθηκαν ήδη οι αναλήψεις που ανέφερε η Τιμπού σε κατάθεση και σε συνέντευξη στην ιστοσελίδα Mediapart. Τα λογιστικά στοιχεία δείχνουν ότι ορισμένα ποσά χρησιμοποιήθηκαν για οικιακές ανάγκες, ενώ για άλλα αναφέρεται μόνο ο προσδιορισμός «Μπετανκούρ».

Η 81
ετών κληρονόμος της αυτοκρατορίας των καλλυντικών L'Oreal είναι η
οικονομική «πέτρα του σκανδάλου», η οποία κινδυνεύει να... χτυπήσει τον
Νικολά Σαρκοζί, το κόμμα του και τον υπουργό του Ερίκ Βερθ. Ενα
οικονομικο - πολιτικό «κουβάρι» σκανδάλων, που η κοινή γνώμη περιμένει
να ξετυλίξει η εισαγγελική έρευνα (φωτ. ΑΠΕ) Η 81 ετών κληρονόμος της αυτοκρατορίας των καλλυντικών L'Oreal είναι η οικονομική «πέτρα του σκανδάλου», η οποία κινδυνεύει να... χτυπήσει τον Νικολά Σαρκοζί, το κόμμα του και τον υπουργό του Ερίκ Βερθ. Ενα οικονομικο - πολιτικό «κουβάρι» σκανδάλων, που η κοινή γνώμη περιμένει να ξετυλίξει η εισαγγελική έρευνα (φωτ. ΑΠΕ) Η λογίστρια κλήθηκε σε νέα μαραθώνια κατάθεση και αντιπαράθεση με τον διαχειριστή της εκατομμυριούχου, Πατρίς Μεστρ, κατά την οποία παρέμειναν ο καθένας στις θέσεις του. Ο Μεστρ αρνήθηκε παράνομη χρηματοδότηση προσωπικοτήτων, ενώ η Τιμπού προσπάθησε να αμβλύνει τις καταγγελίες που αφορούν προσωπικά τον Γάλλο πρόεδρο, δηλώνοντας ότι δεν είχε αναφερθεί άμεσα σε χρηματοδότησή του στην ιστοσελίδα Mediapart. Τα Ηλύσια πανηγύρισαν, δηλώνοντας ότι «το θέμα έληξε».

Ο Τύπος, όμως, δημοσίευσε χθες πρακτικά της κατάθεσης της Τιμπού, στην οποία εξηγεί ότι «στο σπίτι της Μπετανκούρ έρχονταν συχνά πολιτικοί, μεταξύ των οποίων και ο Σαρκοζί. "Κυκλοφορούσαν" φάκελοι και ο Σαρκοζί ενδέχεται να είναι μεταξύ αυτών που έλαβαν χρήματα». Σχετικά με τη χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του προέδρου το 2007, η λογίστρια εμμένει στις καταγγελίες της για καταβολή χρηματικού ποσού, ύψους 150.000 σε ρευστό, στον ταμεία του κυβερνώντος κόμματος Βερθ. Το περιοδικό «Marianne» συνέκρινε τις αναλήψεις των τελευταίων ετών, διαπιστώνοντας ότι για την εκλογική χρονιά 2007 έγινε ανάληψη περίπου 400.000 ευρώ, ενώ το 2006 μόνο 50.000 ευρώ. Χθες έγιναν έρευνες στο σπίτι του Μεστρ και στην έδρα της εταιρείας Clymene που διαχειρίζεται την περιουσία της Μπετανκούρ.

Ο δικηγόρος της λογίστριας δήλωσε ότι η Τιμπού υφίσταται μεγάλες πιέσεις. Οι σοσιαλιστές, οι Πράσινοι και ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν αμφισβητούν την αξιοπιστία της δικαστικής έρευνας, καθώς διεξάγεται από τον γνωστό ως «άνθρωπο του προέδρου», εισαγγελέα Φιλίπ Κουρουά, και απαιτούν να παραπεμφθεί η υπόθεση σε ανεξάρτητη ανακριτική αρχή.

Η υπόθεση «Μπετανκούρ - Βερθ» ξεκίνησε από περιουσιακές αντιδικίες ανάμεσα στη Λιλιάν Μπετανκούρ και στην κόρη της Φρανσουάζ Μεγιέρ. Η τελευταία επιδιώκει να θέσει τη μητέρα της «υπό κηδεμονία», επικαλούμενη «ψυχολογική της αδυναμία» από την οποία επωφελήθηκε ο φίλος της φωτογράφος Φρανσουά Ανρί Μπανιέ, που «της απέσπασε δώρα ύψους 1 δισ. ευρώ». Για να αποδείξει «ανικανότητα» της μητέρας της στη διαχείριση της οικογενειακής περιουσίας, η Μεγιέρ προσκόμισε στο δικαστήριο ηχογραφημένα ντοκουμέντα από τον απολυθέντα μπάτλερ της Μπετανκούρ, με εμπιστευτικές συνομιλίες της μητέρας της. Το περιεχόμενό τους που δημοσίευσε στις 16 Ιουνίου η ιστοσελίδα Mediapart αποκαλύπτει φοροδιαφυγή της εκατομμυριούχου και εγείρει υποψίες για συγκάλυψή της από τον Ερίκ Βερθ, διαχειριστή οικονομικών του κυβερνώντος κόμματος UMP και υπουργό Εργασίας.

Η φοροδιαφυγή και ο υπουργός

Στον Τύπο δημοσιεύονται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία την εποχή της φοροδιαφυγής, όταν ο Βερθ ήταν υπουργός Προϋπολογισμού, η Δικαιοσύνη είχε αποστείλει στο υπουργείο Οικονομικών έγγραφα που αποδείκνυαν την παρανομία. Δεν ασκήθηκε όμως καμιά δίωξη. Ο Βερθ υποστηρίζει ότι δεν είχε γνώση της φοροδιαφυγής και ότι δεν διατηρούσε σχέσεις με την Μπετανκούρ, ενώ αποκαλύφθηκε στη συνέχεια ότι είχε παρασημοφορήσει τον διαχειριστή της. Η σύζυγός του αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη διαχείριση των επιχειρήσεων της εκατομμυριούχου. Η γηραιά κυρία παραδέχτηκε τη φοροδιαφυγή της και δηλώνει ότι θα τακτοποιήσει τις οφειλές της.

Τα ΜΜΕ έβγαλαν στη φόρα και μία άλλη υπόθεση. Ο Ρομπέρ Πεζό, κληρονόμος της γαλλικής αυτοκινητοβιομηχανίας, θύμα κλοπής ράβδων χρυσού, δήλωσε αρχικά στην αστυνομία ότι η αξία των ράβδων ήταν 500.000 ευρώ. Αλλά ύστερα από γεύμα με τον Βερθ μείωσε την αξία σε 150.000 ευρώ, αποφεύγοντας έτσι έρευνα για την προέλευση του χρυσού. Η Αριστερά κατήγγειλε τη «διαπλοκή συμφερόντων», τη διπλοθεσία του Βερθ ως υπουργού και ταμεία του κυβερνώντος κόμματος UMP, τονίζοντας ότι «το σύστημα Σαρκοζί είναι διεφθαρμένο».

Ο Τύπος αποκάλυψε στις 31 Ιουνίου πως ο διαχειριστής της περιουσίας της Μπετανκούρ, Πατρίς Μεστρ, ήταν νομίμως χορηγός του UMP και της «Οργάνωσης υποστήριξης του Ερίκ Βερθ». Τον υπουργό βαρύνουν υποψίες περί ευνοϊκής φορολογικής μεταχείρισης της ιδιοκτήτριας μιας από τις μεγαλύτερες περιουσίες στη Γαλλία, όπως είναι της L'Oreal. Νέο θόρυβο προκαλεί η δημοσίευση στοιχείων, σύμφωνα με τα οποία η εκατομμυριούχος έλαβε ως επιστροφές φόρων 30 εκατομμύρια, επωφελούμενη από «φορολογικά δώρα» του Σαρκοζί προς μεγάλες περιουσίες. *

Ελευθεροτυπία - 15/03/2010

Δεν ψηφίζω, δεν ψηφίζω

Χαρακτήρα εθνικής αναμέτρησης έλαβε ο χθεσινός πρώτος γύρος των γαλλικών περιφερειακών εκλογών, που σημαδεύτηκε με αποχή-ρεκόρ πάνω από 50%. Τα αποτελέσματα έδωσαν ενδιαφέρουσες ενδείξεις για τον συσχετισμό των πολιτικών δυνάμεων δύο χρόνια πριν από τις προεδρικές εκλογές.

Ολα
τα φλας στο ζεύγος. Ο πρόεδρος Σαρκοζί με τη σύζυγό του Κάρλα Μπρούνι
εξέρχονται του εκλογικού τμήματος. Η ψήφος, πάντως, στις τοπικές εκλογές
τείνει να μετατραπεί σε ψήφο-τιμωρία εναντίον Σαρκοζί και κυβέρνησης
(φωτ. Reuters) Ολα τα φλας στο ζεύγος. Ο πρόεδρος Σαρκοζί με τη σύζυγό του Κάρλα Μπρούνι εξέρχονται του εκλογικού τμήματος. Η ψήφος, πάντως, στις τοπικές εκλογές τείνει να μετατραπεί σε ψήφο-τιμωρία εναντίον Σαρκοζί και κυβέρνησης (φωτ. Reuters) Το Σοσιαλιστικό Κόμμα απέσπασε ιστορική νίκη με ποσοστό 30,0%, ξεπερνώντας το κυβερνών κόμμα UMP, το οποίο συρρικνώθηκε στο 26%-27,3%. Το «Εθνικό Μέτωπο» ανακτά τους ψηφοφόρους του και τοποθετείται στο 12%. Οι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η άνοδος των σοσιαλιστών και η ανάκαμψη της ακροδεξιάς περιορίζει την εκλογική δύναμη του κυβερνώντος κόμματος που δεν έχει άλλα αποθέματα ψηφοφόρων. Το ψηφοδέλτιο «Ευρώπη/Οικολογία», του οποίου ηγούνται ο Κον Μπεντίτ και η Σεσίλ Ντιφλό, επιβεβαιώνει την απήχησή του με ποσοστό 12,3%-13,1%. Αλλά υποχωρεί σε σχέση με το ποσοστό 16,28% των ευρωεκλογών που είχε τροφοδοτήσει την απαιτητικότητά του στις διαπραγματεύσεις για συμμαχία με τους σοσιαλιστές. Το Μέτωπο της Αριστεράς (Κομμουνιστικό Κόμμα και «Κόμμα της Αριστεράς» του Ζαν Λικ Μελανσόν) τοποθετείται σε ποσοστό 5,7%-6%. Το Κεντρώο MoDem περιορίζεται σε ποσοστό 3,4%-4%. Στην άκρα Αριστερά το «Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» του Ολιβιέ Μπεζανσενό συρρικνώθηκε στο 2%,η «Εργατική Δύναμη» της Λαγκιγέ στο 1,3%.

Συμμαχίες στον β' γύρο

Στις χθεσινές εκλογές πάνω από 44 εκατομμύρια ψηφοφόροι είχαν κληθεί να επιλέξουν 1.880 εκπροσώπους τους από 254 ψηφοδέλτια για 22 περιφέρειες στη μητροπολιτική Γαλλία και 4 στα υπερπόντια εδάφη. Η Αριστερά, που διοικεί 20 από τις 22 ηπειρωτικές περιφέρειες, ελπίζει να εξασφαλίσει τον έλεγχο του συνόλου των περιφερειών. Στον δεύτερο εκλογικό γύρο, που θα διεξαχθεί την ερχόμενη Κυριακή, θα εκπροσωπηθούν υποψήφιοι που συγκεντρώνουν άνω του 10% των ψήφων. Συμμαχίες για συμμετοχή στην περιφερειακή διοίκηση έχουν τη δυνατότητα να συνάψουν οι υποψήφιοι που ξεπερνούν το 5%.

Ψήψος-τιμωρία

Το αποτέλεσμα των εκλογών που διεξάγονται στο μέσον της θητείας του Νικολά Σαρκοζί κινδυνεύει να μετατραπεί σε ψήφο τιμωρίας εναντίον του και να βαρύνει στο τέλος της θητείας του. Δεκαεννέα υπουργοί είναι υποψήφιοι στις περιφερειακές εκλογές, αλλά ακόμα κι αν ηττηθούν, ο Νικόλα Σαρκοζί έχει δηλώσει ότι δεν θα κάνει ανασχηματισμό.

Στην Αριστερά η νίκη του Σοσιαλιστικού Κόμματος δίνει τη «νομιμότητα» στη σοσιαλίστρια ηγέτιδα Μαρτίν Ομπρί να διεκδικήσει το χρίσμα της προεδρικής υποψήφιας. Ο πρωθυπουργός Φιγιόν κάλεσε τους ψηφοφόρους της Δεξιάς να κινητοποιηθούν στον δεύτερο γύρο. Η Μαρτίν Ομπρί δήλωσε ότι η νίκη είναι συνώνυμη με καθήκοντα για το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που θα αρχίσει αμέσως διαβουλεύσεις να εκπροσωπηθεί ενωμένη η πλουραλιστική Αριστερά στον δεύτερο γύρο. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 8/3/2010
ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ 8 - 21 Μαρτίου
ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΕ 15 ΜΕΡΕΣ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

«Η Σαπφώ είναι πάντα κορυφαία»

«Η ποίηση είναι παντού, μας τρέφει, μας κατοικεί με όλες τις μορφές που παίρνει για να γλιστρήσει ώς εμάς και να μας υποστηρίξει -ακόμα και άθελά μας», μας είπε ο Φρεντερίκ Μιτεράν. «Από την άλλη πλευρά, όμως, η φωνή της χάνεται μέσα στον θόρυβο του κόσμου.

«Θα επισκεφθώ πάλι σύντομα τη χώρα σας. Αγαπούσα πολύ τη Μελίνα, αγαπώ την Ειρήνη Παππά, μας είπε ο Φρεντερίκ Μιτεράν «Θα επισκεφθώ πάλι σύντομα τη χώρα σας. Αγαπούσα πολύ τη Μελίνα, αγαπώ την Ειρήνη Παππά, μας είπε ο Φρεντερίκ Μιτεράν Είναι, λοιπόν, ζωτική ανάγκη η επαφή με την ποίηση, που μας ξεφεύγει και που συχνά τη βρίσκουμε σε άλλες μορφές τέχνης στις οποίες καταφεύγουμε. Η ποίηση συναντά δυσκολίες ακόμα για να έλθει κοντά μας και δεν έχει βρει την απήχηση που της αξίζει».

Τι ρόλο μπορεί να παίξει το κράτος στη διάδοσή της;

«Είναι ευθύνη του κράτους να συμβάλλει στη διάδοσή της. Δεν πρέπει, όμως, να διακινδυνεύσει να επικαλύψει την ποιητική τέχνη δίνοντάς της επίσημο χαρακτήρα, που θα μπορούσε να είναι αρνητικός για μια τέτοια έκφραση».

Ποια είναι η άποψή σας για το φετινό θέμα της «Ανοιξης των Ποιητών»;

«Πάντα υπήρχαν πολύ μεγάλες ποιήτριες, ξεκινώντας από την Ελληνίδα Σαπφώ, που μέχρι σήμερα είναι κορυφαία στον ποιητικό χώρο. Οι γυναίκες είναι παρούσες στην ποιητική διαδικασία, αλλά δεν είναι αρκετά αναγνωρισμένες. Γι' αυτό και φέτος η "Ανοιξη των Ποιητών" θέλησε να τις τιμήσει. Οι γυναίκες μπορούν, όμως, και να βοηθήσουν στη διάδοση του ποιητικού λόγου στο πλαίσιο της οικογένειας».

Ποιος είναι ο ρόλος της ποίησης σε έναν κόσμο που δέχεται το πλήγμα της οικονομικής κρίσης;

«Η ποίηση βρίσκεται πάντα στην καρδιά της ανθρώπινης περιπέτειας. Η οικονομική κρίση δεν αλλάζει σε τίποτα την ανάγκη για ποίηση ή την ποιητική ικανότητα. Αλλωστε, σε περιόδους κρίσης και δυσκολιών η ποίηση ήταν πάντα ιδιαίτερα παρούσα».

Ποιες είναι οι προσωπικές σας σχέσεις με την ποίηση; Εχετε γράψει ποίηση;

«Οχι, δεν είμαι ποιητής, άλλα διαβάζω πολλή ποίηση. Ο καθένας μας είναι ποιητής, άλλωστε. Ορισμένοι είναι μάλιστα χωρίς να το ξέρουν».

Πώς εξελίσσονται οι διμερείς πολιτιστικές σχέσεις σας με την Ελλάδα;

«Εχω έναν ιδιαίτερο σύνδεσμο με την Ελλάδα, την αγαπώ, την έχω επισκεφθεί πολλές φορές την πρώτη φορά όταν ήμουν 18 ετών. Εχω πολυάριθμους Ελληνες φίλους. Αγαπούσα πολύ τη Μελίνα Μερκούρη, αγαπώ την Ειρήνη Παππά. Θα επισκεφθώ σύντομα πάλι τη χώρα σας».

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία - 28/02/2010

Το κεντρώο MoDem του Φρανσουά Μπαϊρού συρρικνώνεται. Πάντως, αν στον πρώτο γύρο τα κόμματα της αριστεράς κατεβαίνουν αυτόνομα, στον δεύτερο γύρο έχουν δηλώσει ότι θα συνάψουν συμμαχίες προκειμένου να αποσπάσουν πλατιά νίκη έναντι της δεξιάς.

Ο κύριος ΔΝΤ απειλεί τον Σαρκοζί

Ο Ντομινίκ Στρος-Καν είναι μάλλον ο μοναδικός που με 61% προβάλλει ως πλέον ικανός να κερδίσει τον Ν. Σαρκοζί στις προεδρικές του 2012. Ο Ντομινίκ Στρος-Καν είναι μάλλον ο μοναδικός που με 61% προβάλλει ως πλέον ικανός να κερδίσει τον Ν. Σαρκοζί στις προεδρικές του 2012. Οι δείκτες έχουν περάσει όλοι στο κόκκινο για τον Νικολά Σαρκοζί. Η δημοτικότητά του έχει καταρρεύσει.

Σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, 63% των Γάλλων αποδοκιμάζουν την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και κρίνουν αρνητικά τα μέτρα της. Η εμπιστοσύνη στον Σαρκοζί έπεσε στο 31%. Ποσοστό 65% των Γάλλων δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται τον γάλλο πρόεδρο για να επιλύσει τα προβλήματά τους. Οι πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν μια «καμπή» στο μέσον της θητείας του και τον σκεπτικισμό που επικρατεί σχετικά με τις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης.

Η άνοιξη προμηνύεται καυτή για τη δεξιά, που ανέβαλε επίμαχα μέτρα και μεταρρυθμίσεις για μετά την κρίσιμη περίοδο των εκλογών, αλλά, παρά την τεχνητή ύφεση, αντιμετωπίζει χιονοστιβάδα από κοινωνικές διεκδικήσεις. Τα συνδικάτα και οι εργαζόμενοι εντείνουν την πίεση όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Η προεκλογική εκστρατεία εκτυλίσσεται με φόντο σειρά κινητοποιήσεων. Απεργίες στον δημόσιο τομέα, στα διυλιστήρια της Γαλλίας, στις μεταφορές, σε πολυκαταστήματα, διαδηλώσεις κατά της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, καταλήψεις εργοστασίων και επιχειρήσεων, ομηρίες διευθυντών εταιρειών.

Οι κινητοποιήσεις παίρνουν χαρακτήρα βίαιης εξέγερσης όταν απειλούνται κεκτημένα εργατικά δικαιώματα, με αναδιάρθρωση εταιρειών και μαζικές απολύσεις. Τα συνδικάτα καταγγέλλουν την κυβερνητική «πολιτική κοινωνικής ανισότητας», τονίζοντας ότι οι ασθενέστερες τάξεις υφίστανται το βάρος της οικονομικής κρίσης και η λιτότητα πλήττει μόνο μικρομεσαίους και τους εργαζόμενους που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.

Μέτωπα παντού

Ο Νικολά Σαρκοζί και η κυβέρνησή του προσπαθούν να εκτονώσουν τις κοινωνικές εντάσεις με άμεση παρέμβαση υπουργών πυροσβεστών σε όλα τα μέτωπα των απεργιών και εξεγέρσεων. Η κυβέρνηση επιδιώκει με κάθε μέσο την απεμπλοκή απεργιών που ενδέχεται να παραλύσουν τη Γαλλία. Κατάληψη των διυλιστηρίων της Δουνκέρκης της εταιρείας πετρελαίου TOTAL, που εξελίχθηκε σε εθνική απεργία σε όλα τα διυλιστήρια, προκάλεσε έντονη ανησυχία για εξάντληση των αποθεμάτων καυσίμων. Με παρέμβαση της κυβέρνησης η εταιρεία TOTAL έδωσε διαβεβαιώσεις ότι θα διατηρήσει τη δραστηριότητα σε πέντε από τα διυλιστήριά της επί πέντε χρόνια. Αυτό δεν αφορά το διυλιστήριο της Δουνκέρκης, όπου η απεργία συνεχίζεται.

Σκληρές απεργίες γίνονται και στις μεταφορές. Στα γαλλικά αεροδρόμια απεργίες προκάλεσαν ακύρωση πολυάριθμων πτήσεων. Τα συνδικάτα καταγγέλλουν το κυβερνητικό σχέδιο για υπαγωγή των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας σε κονσόρτσιουμ πέντε ευρωπαϊκών χωρών. Στην Κορσική, απεργία εργαζομένων στις θαλάσσιες μεταφορές, που καταγγέλλουν εξάρθρωση του επαγγέλματος, προκάλεσε διακοπή της θαλάσσιας συγκοινωνίας με τη μητρόπολη. Πάνω από δεκαπέντε ημέρες διαρκεί η απεργία που πραγματοποιούν και οι εργαζόμενοι στα πολυκαταστήματα επίπλων ΙΚΕΑ, με αίτημα τις αυξήσεις μισθών.

Η αριστερά φέρεται από τις δημοσκοπήσεις ως φαβορί για πλατιά νίκη στις περιφερειακές εκλογές και συγκεντρώνει συνολικά 46% των προθέσεων ψήφου, έναντι 33% για τη δεξιά. Οι τοπικές εκλογές θα δώσουν στα μικρά κυρίως κόμματα την ευκαιρία να καταμετρήσουν την εκλογική τους δύναμη, στην τελευταία αυτή, πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012, εκλογική μονομαχία. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα διατηρείται σε ποσοστό 26%, Πράσινοι/Ευρώπη 14%, Μέτωπο της Αριστεράς (Κ.Κ./ Κόμμα της Αριστεράς) 5%, στην άκρα αριστερά το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα ΝΡΑ και η Εργατική Δύναμη 2%.

                                                   ***

Χάνει η Σεγκολέν

Ο Ντομινίκ Στρος-Καν είναι η προσωπικότητα που προτιμούν οι Γάλλοι, με ποσοστό 61%, και πρώτη φορά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι, αν αντιπαρατεθεί στον Νικολά Σαρκοζί στις προεδρικές εκλογές του 2012, θα τον νικήσει. Αναβαθμισμένη είναι σήμερα και η δημοτικότητα της ηγέτιδας του Σοσιαλιστικού Κόμματος Μαρτίν Ομπρί, που θεωρείται επίσης φαβορί προεδρική υποψήφια, ενώ η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έχει μείνει στο περιθώριο και απειλεί ότι, αν δεν της δοθεί η δυνατότητα να διεκδικήσει εξ ονόματος των Σοσιαλιστών το χρίσμα της προεδρικής υποψήφιας, θα ανεξαρτητοποιηθεί.

Οι Οικολόγοι, αναβαθμισμένοι εκλογικά μετά τις ευρωεκλογές, χάρη στον Κον Μπεντίτ, επιδιώκουν να ενισχύσουν την εκλογική τους δύναμη απέναντι στους Σοσιαλιστές, των οποίων αμφισβητούν την ηγεμονία. Το Μέτωπο της Αριστεράς ελπίζει να αναβαθμίσει την εκλογική δύναμη της κομμουνιστικής αριστεράς. Ο Ολιβιέ Μπεζανσενό, που δεν κατάφερε με το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα που ίδρυσε να επιτύχει ευρύτερη απήχηση, χάνει έδαφος στις δημοσκοπήσεις και πρόσφατα αποδυναμώθηκε από τις κριτικές για την ένταξη στο ψηφοδέλτιο του ΝΡΑ μιας υποψήφιας με ισλαμικό φουλάρι.

 

                                                                     ***
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 10/2/2010

Γεύση από Παρίσι

Τελευταία αναμέτρηση πριν από τις προεδρικές

  • Σε προεκλογικό κλίμα έχει μπει η Γαλλία, με την επίσημη παρουσίαση από τα κόμματα των ψηφοδελτίων τους για τις περιφερειακές εκλογές, που θα γίνουν σε δύο γύρους, στις 14 και στις 21 Μαρτίου.

    Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η αριστερά ξεκινάει με ευνοϊκές προοπτικές την εκστρατεία της. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο TNS, η συνολική καταμέτρηση προθέσεως ψήφου δείχνει ότι η αριστερά στο σύνολό της θα αποσπάσει στον πρώτο γύρο πλατιά νίκη. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατεβαίνουν στην τελευταία αυτή πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 αναμέτρηση ανεξάρτητα στον πρώτο γύρο, με στόχο να μετρήσουν την εκλογική τους δύναμη για να διαπραγματευθούν τις μελλοντικές τους βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συμμαχίες.

    Εξι εβδομάδες πριν από τις περιφερειακές εκλογές, οι δημοσκοπήσεις τοποθετούν το Σοσιαλιστικό Κόμμα σε ποσοστό 28%, τους οικολόγους στο 13%, το «Μέτωπο της αριστεράς» (συμμαχία του Κ.Κ. και του «Κόμματος της Αριστεράς» του Μελανσόν) στο 6% και σχεδόν ισοπαλία στα κόμματα της άκρας αριστεράς, «Νέο αντικαπιταλιστικό Μέτωπο» 3,5%, «Εργατικός Αγώνας» 3%. Συνολικά, η αριστερά φτάνει σε ποσοστό 53,5%, ενώ συνολικά η πρόθεση ψήφου για την κυβερνητική παράταξη, την ακροδεξιά και ανεξάρτητους συντηρητικούς υποψήφιους τοποθετείται στο 39%.

    Μια πλατιά νίκη της αριστεράς, τον Μάρτιο, θα επιβεβαίωνε το κλίμα δυσφορίας και αποδοκιμασίας που εκδηλώνεται στις έρευνες κοινής γνώμης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η εμπιστοσύνη προς τον Σαρκοζί έπεσε στο 31%. Ποσοστό 65% των Γάλλων δηλώνουν ότι δεν εμπιστεύονται τον πρόεδρο για να επιλύσει τα προβλήματά τους. Τα ΜΜΕ επισημαίνουν μια «καμπή» στη θητεία του και οι αναλυτές τονίζουν πως απέναντι στις εξαγγελίες και στις μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης επικρατεί σκεπτικισμός.

    Σ' αυτή την εποχή της κατήφειας και της οικονομικής κρίσης, αντιπερισπασμός είναι οι ευνοϊκές για την αριστερά προοπτικές που διαφαίνονται στις δημοσκοπήσεις. Η εικόνα της Σοσιαλίστριας ηγέτιδας Μαρτίν Ομπρί έχει αναβαθμιστεί και το προεδρικό της προφίλ εδραιώνεται. Αλλά η φημολογία για ενδεχόμενη προεδρική υποψηφιότητα του Ντομινίκ Στρος Καν στις προεδρικές εκλογές εντείνεται. Καλλιεργείται άλλωστε και από το περιβάλλον του. Για πρώτη φορά δημοσκόπηση του Ινστιτούτου CSA δείχνει ότι το 2012 η εναλλαγή εξουσίας είναι δυνατή. Αν ο Στρος Καν αντιπαρατεθεί στον δεύτερο γύρο στον Σαρκοζί, είναι σε θέση να τον νικήσει με 52% έναντι 48%.

    Μία άλλη ενδιαφέρουσα πρόβλεψη είναι ότι η δημοτικότητα του πρώην πρωθυπουργού Ντομινίκ ντε Βιλπέν έφτασε από 8% στο 10%, μετά την αθώωσή του για την υπόθεση Clearstream και το ηλεκτροσόκ της εισαγγελικής έφεσης που τον εμπλέκει σε νέα δίκη. Παρά τα εμπόδια, ο Βιλπέν φαίνεται απτόητος, αποφασισμένος να «πάρει ύψος» και να ενσαρκώσει έναν πολιτικό ρόλο. Αν έθετε προεδρική υποψηφιότητα θα μπορούσε να πάρει τη ρεβάνς από τον αιώνιο πολιτικό του αντίπαλο Σαρκοζί, προκαλώντας διασκορπισμό ψήφων στην κεντροδεξιά προς όφελος της Αριστεράς.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 7/2/2010

Ο εμφύλιος πόλεμος στη δεξιά καλά κρατεί

ΓΑΛΛΙΑ. Η δικαστική κόντρα Ντε Βιλπέν - Σαρκοζί συνεχίζεται

Ο ανταγωνισμός δύο κορυφαίων προσωπικοτήτων της δεξιάς, του πρώην πρωθυπουργού Ντομινίκ ντε Βιλπέν και του προέδρου Σαρκοζί, μεταβλήθηκε σε «βεντέτα» μετά τις πρόσφατες εξελίξεις της πολύκροτης υπόθεσης «Clearstream».

Η μονομαχία ανάμεσα στους δύο επισκιάζει την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας της δεξιάς για τις περιφερειακές εκλογές του Μαρτίου και δημιουργούν ενδοκομματικές εντάσεις.

Σε πρώτη δίκη αθωώθηκε ο Ντε Βιλπέν από την κατηγορία ανάμειξής του σε συνωμοσία δυσφήμισης, διάδοση πλαστών εγγράφων για παράνομες καταθέσεις στην τράπεζα Clearstream. Στη λίστα υποτιθέμενων καταθετών περιλαμβανόταν και ο Νικολά Σαρκοζί, που θεώρησε ότι ήταν θύμα σκευωρίας που είχε στόχο να σαμποταριστεί η προεδρική του εκστρατεία το 2007.

Το πταισματοδικείο αθώωσε τον Ντε Βιλπέν και καταδίκασε τρεις συγκατηγορουμένους του. Ο πρώην πρωθυπουργός βγήκε από το δικαστήριο αναπτερωμένος και έτοιμος για πολιτική επάνοδο, δηλώνοντας ότι θα τεθεί «στην υπηρεσία των Γάλλων».

Ο Σαρκοζί, ο οποίος ήταν διάδικος, παρ' όλο που ως πρόεδρος της δημοκρατίας έχει ρόλο εγγυητή της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, ανακοίνωσε ότι «λαμβάνει υπ' όψιν την ετυμηγορία». Προσδιόρισε πως «δεν θα ασκήσει έφεση», επιδιώκοντας να δείξει ότι θα τηρήσει ουδέτερη στάση.

Αλλά προσκείμενες στον πρόεδρο προσωπικότητες υποστήριξαν σε τηλεοπτικές δηλώσεις τους ότι ««καταδικάστηκαν μόνο οι εκτελεστές της συνωμοσίας και έμειναν απέξω οι υποκινητές», ζητώντας «να ριχτεί φως στις σκιές και στα ψέματα του Ντε Βιλπέν». Δύο καταδικασθέντες σε φυλάκιση 15 και 18 μηνών, ο Ζαν-Λουί Γκεργκορέν και ο Ιμάν Λαούντ, έσπευσαν να ασκήσουν έφεση δηλώνοντας ότι δεν αποδέχονται να είναι οι «αποδιοπομπαίοι τράγοι» στην υπόθεση.

Σαν βόμβα έπεσε την επομένη της δίκης η ανακοίνωση του εισαγγελέα Ζαν-Κλοντ Μαρέν ότι ασκεί έφεση, εφόσον είχε ζητήσει φυλάκιση 18 μηνών και 45.000 πρόστιμο για τον Ντε Βιλπέν και δεν εισακούστηκε. Εκτίμησε ότι «δεν διαφωτίστηκαν όλες οι πτυχές της υπόθεσης» και ζήτησε νέα δίκη.

Ο Ντε Βιλπέν αντεπιτέθηκε καταγγέλλοντας «μίσος» και «έμμονη καταδίωξή» του με πολιτικά κίνητρα από τον Νικολά Σαρκοζί. Επεσήμανε ότι η εισαγγελία ιεραρχικά υπάγεται στο υπουργείο Δικαιοσύνης και στον πρόεδρο της δημοκρατίας και τόνισε ότι «η απόφαση πάρθηκε σε σύσκεψη στα Ηλύσια». Δύο κυρίες, η Κάρλα Μπρούνι και η υπουργός Δικαιοσύνης, Μισέλ Αλιό-Μαρί, τον διέψευσαν περί προεδρικών πιέσεων.

Νέα δίκη προβλέπεται να γίνει το 2011. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι στόχος του Σαρκοζί είναι να εμπλέξει δικαστικά τον αντίπαλό του για να τον εκτοπίσει από την κούρσα των προεδρικών του 2012. Θεωρούν όμως ότι η στρατηγική αυτή είναι δίκοπο μαχαίρι. Γιατί ο Ντε Βιλπέν εμφανίζεται τώρα σαν «θύμα» και κερδίζει τη μάχη τις εντυπώσεις.

Οι δημοσκοπήσεις τού δίνουν 10% ως προεδρικό υποψήφιο. Ποσοστό 49% δηλώνει ότι επιθυμεί την προεδρική του υποψηφιότητα και 43% κρίνει ότι υφίσταται «σαρκοζική καταδίωξη».

 

Πατριώτες σε εγρήγορση

Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε επίπεδο νομαρχιών, με δραστηριοποίηση των τοπικών και νομαρχιακών αρχών, βουλευτών και ευρωβουλευτών. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου με την παρουσίαση έκθεσης όλων των απόψεων.

Ο υπουργός Μετανάστευσης έθεσε στο επίκεντρο του διαλόγου δύο γενικές ερωτήσεις, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι φορείς που θα συμμετάσχουν. Η πρώτη: «Τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» Η δεύτερη: «Τι συνεισφέρει η μετανάστευση στην εθνική ταυτότητα»; Θα εξετασθούν επίσης θέματα όπως ο προσδιορισμός του έθνους, εθνική αλληλεγγύη, εκκοσμίκευση, σκοπιμότητα της υποχρέωσης των νέων να τραγουδούν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο την Μασσαλιώτιδα!

Εκτιμώντας ότι η απουσία επίσημης θέσης από το κυβερνών κόμμα ευνοεί τη γαλλική ακροδεξιά του Λεπέν, η οποία εκμεταλλεύεται τα αντι-ισλαμικά αισθήματα της κοινής γνώμης, ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να παρέμβει και προσωπικά στον διάλογο αυτόν.

Δημοσίευσε στην εφημερίδα «Le Monde» άρθρο γνώμης με τον τίτλο «η εθνική ταυτότητα είναι ένα αντίδοτο στον κοινοτισμό». Η παρέμβασή του έγινε την ημέρα κατά την οποία είχε ορισθεί συζήτηση χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση για την εθνική ταυτότητα και σε μία στιγμή που ο διάλογος έχει πάρει νέα τροπή, μετά το ελβετικό δημοψήφισμα για την κατασκευή ισλαμικών μιναρέδων.

Ο γάλλος πρόεδρος αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει τα 6 εκατομμύρια (και είναι η μεγαλύτερη της Ευρώπης) και τους διαβεβαιώνει ότι θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αισθάνονται πολίτες με τα ίδια δικαιώματα που έχουν και όλοι οι άλλοι να βιώνουν την πίστη τους».

Εφιστά, όμως, την προσοχή ενάντια σε κάθε «επίδειξη και πρόκληση» στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας.

Η αντιπολίτευση αντιδρά ως προς τη σκοπιμότητα μιας συζήτησης για την εθνική ταυτότητα. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και πράσινοι καταγγέλλουν μια «επιχείρηση που κρύβει εκλογικές σκοπιμότητες και έχει στόχο να αναζωπυρώσει τους φόβους κατά των μεταναστών για να ανακτήσει ψηφοφόρους της ακροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές».

Για την αριστερά ανέκαθεν το θέμα της εθνικής ταυτότητας ήταν «ταμπού». Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές είχαν καταγγείλει την ίδρυση υπουργείου που φέρνει τη διπλή ονομασία «υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας», θεωρώντας ότι ο συνδυασμός των δύο εννοιών προκαλεί ένα «επικίνδυνο αμάλγαμα». Σήμερα εκτιμούν ότι ο διάλογος για το θέμα της εθνικής ταυτότητας «ολίσθησε» επικίνδυνα, ανακατεύοντας τα θέματα της μετανάστευσης με εκείνα της θρησκείας ή των συμβόλων της.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 15/11/2009

 Μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν

Οι διαφωνίες παραμένουν ανάμεσα στο Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (ΝΡΑ) του Ολιβιέ Μπεζανσνό και στο Μέτωπο της Αριστεράς, μια συμμαχία εννέα κομμάτων, στην οποία ηγούνται το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς (PG) του Μελανσόν.

Κανένας δεν θέλει να επωμισθεί την ευθύνη μιας αποτυχίας των διαπραγματεύσεων. Ο Μπεζανσνό αντιμετωπίζει κριτική από ηγετικά στελέχη του ΝΡΑ, που εκτιμούν ότι η στρατηγική του «μοναχικού καβαλάρη» οδηγεί σε αδιέξοδο, εφόσον η άκρα αριστερά δεν μπορεί να επιτύχει μόνη της κοινωνικό μετασχηματισμό και εναλλαγή εξουσίας.

Υστερα από πολύμηνες αντιπαραθέσεις, το ΝΡΑ υιοθέτησε στο Εθνικό του Συμβούλιο, με πλειοψηφία 66%, μια νέα τροποποιημένη πρόταση σε σχέση με τις αρχικές του θέσεις. Το ΝΡΑ τοποθετείται τώρα υπέρ της «ενωτικής εθνικής εκπροσώπησης» στον πρώτο γύρο, αλλά δεν θέλει οι εκπρόσωποί του να συμμετέχουν σε εκτελεστικά όργανα της περιφερειακής διοίκησης, «στα οποία κυριαρχούν σοσιαλιστές ή οικολόγοι που ασκούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές».

Τέσσερις ώρες διήρκεσε η μαραθώνια σύσκεψη των εκπροσώπων του ΝΡΑ που οργανώθηκε την Τρίτη στα γραφεία του «Κόμματος της Αριστεράς» και στην οποία μετείχε ο Ζαν Λικ Μελανσόν. Ηταν η «σύσκεψη της τελευταίας ευκαιρίας», όπως τη χαρακτήρισε ο Ολιβιέ Μπεζανσνό.

Παρ' όλο που οι διαφωνίες παραμένουν, ο Μπεζανσνό άφησε ανοιχτή την πόρτα για νέες διαπραγματεύσεις. Προσωπικά θέτει σαν στόχο τη δημιουργία μιας «νέας αριστερής αντιπολίτευσης» στα περιφερειακά συμβούλια.

«Στον πρώτο γύρο των περιφερειακών εκλογών είμαστε σύμφωνοι να κατέβουν όλα τα κόμματα της αριστεράς αυτόνομα και στον δεύτερο γύρο είμαστε υπέρ τής ένωσης ώστε να νικήσουμε τη δεξιά», δήλωσε ο Πιερ - Φρανσουά Γκρον, ηγετικό στέλεχος του ΝΡΑ. «Το θέμα είναι αν και υπό ποιους όρους θα υπάρξει συμμετοχή μας στη διαχείριση των περιφερειών».

Σε νέες διαβουλεύσεις των ηγετών της αριστεράς, θα εξετασθούν ποιες μπορούν να είναι οι συγκεκριμένες συνθήκες συμμετοχής στα εκτελεστικά όργανα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στη συνέχεια το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα θα καλέσει σε ψηφοφορία τα μέλη του από 30 Νοεμβρίου έως 6 Δεκεμβρίου. Οι προτάσεις που θα υποβληθούν θα αφορούν συμμαχίες κατά περιφέρειες.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα και το Κόμμα της Αριστεράς δεν αποδέχονται τον όρο «μη συμμετοχής σε περιφερειακά συμβούλια με ηγεμονική διοίκηση σοσιαλιστών ή οικολόγων», που αποτελεί το κυριότερο στοιχείο εμπλοκής. Η συμμαχία του Μετώπου της Αριστεράς επιδιώκει να καταγράψει αριστερές πλειοψηφίες, παρουσιάζοντας «ανεξάρτητα» από το Σ.Κ. και τους οικολόγους ψηφοδέλτια «σε όλες τις περιφέρειες».

Επιπλέον οι κομμουνιστές θα επιδιώξουν να συμμαχήσουν από τον πρώτο γύρο με τους σοσιαλιστές σε 3 - 4 περιφέρειες, προκειμένου να εξασφαλίσουν τη νίκη των υποψηφίων τους.

Ο Μελανσόν δήλωσε ότι το πρόβλημα με το ΝΡΑ έγκειται «εκεί όπου θα νικήσουμε τη δεξιά, αν στη συνέχεια θα κυβερνήσουμε μαζί. Στο σημείο αυτό οι θέσεις μας παραμένουν διαφορετικές».

    ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ   8/11/2009  

Η δεξιά γκρινιάζει στα γαλλικά

Η απειθαρχία, οι κριτικές, οι εξεγέρσεις βουλευτών και γερουσιαστών κατά σαρκοζικών μεταρρυθμίσεων διακυβεύουν τη συνοχή της παράταξης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η δημοτικότητα του προέδρου έχει πέσει στο ναδίρ: Μόνο 39% των Γάλλων εγκρίνουν την πολιτική του, έναντι 45% πριν από ένα μήνα.

*Οι πολιτικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι «το σύστημα διακυβέρνησης του Σαρκοζί» έχει κλονιστεί. Απόδειξη, το γεγονός ότι ο πρόεδρος αναγκάστηκε να παραδεχτεί ότι είχε κάνει «λάθος» όταν άφησε το γιο του Ζαν να διεκδικήσει την προεδρία του οργανισμού διοίκησης του μεγάλου επιχειρηματικού κέντρου της Defense. Ομως, το κλίμα είναι κακό και πολλά ζιζάνια βασανίζουν την πλειοψηφία: Δεξιοί βουλευτές εκδηλώνουν αμφισβήτηση για μεταρρυθμίσεις, υποβάλλουν σωρεία τροποποιήσεων, ζητούν να ξαναγραφτούν νόμοι, απειλούν με αποχή.

*Αποκορύφωμα της κακοφωνίας στην πλειοψηφία, ήταν η ανταρσία του πρώην πρωθυπουργού Ραφαρέν και 24 γερουσιαστών, που δημοσίευσαν επικριτικό άρθρο για μία από τις πιο εμβληματικές προεδρικές μεταρρυθμίσεις, τη φοροαπαλλαγή επιχειρήσεων. Από τον ονομαζόμενο «επαγγελματικό φόρο» όμως επωφελείται η τοπική αυτοδιοίκηση. Και οι γερουσιαστές δηλώνουν ότι δεν πρόκειται να ψηφίσουν το νόμο αν δεν ξεκαθαριστεί πώς θα αντικατασταθούν τα χαμένα έσοδα. Ο πρόεδρος της Γερουσίας Ζεράρ Λαρσέ τόνισε μάλιστα ότι «η μεταρρύθμιση δεν θα ψηφιστεί γιατί δεν υπάρχει συμφωνία στη Γερουσία. Είμαστε εκλεγμένοι εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης και ζητάμε να μας δοθούν τα μέσα για να ασκήσουμε την πολιτική μας».

*Ηλεκτροσόκ προκάλεσε η απείθαρχη υφυπουργός Αθλητισμού Ράμα Γιαντ, η οποία διαχώρισε τη θέση της από την κυβέρνηση, δηλώνοντας ότι είναι αντίθετη με ένα μέτρο που μόλις είχε ψηφιστεί και με το οποίο καταργούνταν τα ειδικά φορολογικά αβαντάζ προς τους αθλητές. Η Ράμα Γιαντ έχει επανειλημμένως εκφράσει αντίθετη άποψη σε λεπτά θέματα και σήμερα αντιμετωπίζει δυσμένεια.

Ο Σαρκοζί δήλωσε ότι η Γιαντ «δεν είναι ικανή να αφομοιωθεί σε μία ομάδα», ενώ ο πρωθυπουργός Φιγιόν προειδοποίησε δημόσια ότι αν δεν τηρήσει την κυβερνητική αλληλεγγύη «θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες».

Ο Σαρκοζί έθεσε τους πρωταίτιους της ανταρσίας προ των ευθυνών τους και τόνισε ότι απέναντι στους κλυδωνισμούς και στη φρενίτιδα που επικρατεί δεν έχει την πρόθεση να αλλάξει προσανατολισμό και χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

Με τις συνθήκες αυτές ο γάλλος πρόεδρος προχωρεί πλέον σε ναρκοθετημένο έδαφος, αντιμέτωπος με την ογκούμενη δυσαρέσκεια των Γάλλων και με μία αντιπολίτευση που βρίσκεται σε φάση ανασυγκρότησης, ενώ η δεξιά παράταξη κλυδωνίζεται.

 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ   8/11/2009

Οι γκολικοί στο εδώλιο

Ο πιο δημοφιλής πολιτικός της Γαλλίας σήμερα είναι ο πρώην πρόεδρος Ζακ Σιράκ. Ενας άνθρωπος που κατά το παρελθόν έχει δείξει πως ξέρει να αναγεννιέται από την τέφρα του. Θα επιβιώσει, άραγε, πολιτικά και τώρα μετά την παραπομπή του σε δίκη για οικονομικό σκάνδαλο, ενώ έπονται και πολυάριθμες καταγγελίες για ατασθαλίες;

Ο Σιράκ, ηλικίας 76 ετών, παραπέμπεται σε δίκη, για υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος στην υπόθεση των υποτιθέμενων 21 αργομισθιών συνεργατών του όταν ήταν δήμαρχος Παρισιού το 1983-1998. Μέχρι το 2007 καλυπτόταν από προεδρική ασυλία κι έτσι η δικαστική διαδικασία ξεκίνησε αμέσως μετά. Η εισαγγελική αρχή του Παρισιού πρότεινε τότε απαλλαγή, αλλά η ανακρίτρια Ξαβιέρ Σιμεονί τον παρέπεμψε στο πταισματοδικείο. Η εισαγγελία μπορούσε να ασκήσει έφεση. Δεν το έκανε, γιατί ο Σιράκ δήλωσε ότι «επιθυμεί να προσέλθει στο δικαστήριο για να αποδείξει ότι οι διορισμοί δεν ήταν παράνομοι».

Η παραπομπή του Σιράκ στη Δικαιοσύνη έγινε παραμονές της κυκλοφορίας του πρώτου τόμου των απομνημονευμάτων του. Ετσι, ο θόρυβος για τη δίκη του, αντί να τον βλάψει, τον ωφέλησε: Το βιβλίο του έγινε ανάρπαστο και η δημοτικότητά του έφτασε σε λίγες μέρες στο 76%.

Κερδισμένος από τη δίκη του Clearstream βγήκε και ο σιρακικός Ντομινίκ ντε Βιλπέν: Μπήκε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, κατήγγειλε τον Σαρκοζί για παρεμβατισμό στη Δικαιοσύνη και τοποθετήθηκε ως ο αντίπαλός του στην κούρσα για την προεδρία.

Ο Νικόλα Σαρκοζί δίνει την εντύπωση ότι πέφτει σε λάκκο που έσκαψε για άλλους. Σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε αποκαλέσει «ένοχους» τους κατηγορουμένους για την υπόθεση Clearstream, τροφοδοτώντας την υποψία ότι δίνει «γραμμή στους δικαστές».

Σκοτεινές υποθέσεις του γκολισμού ξεθάβονται την ίδια εποχή: Καταδίκη του υπουργού Σαρλ Πασκουά για την υπόθεση παράνομης πώλησης όπλων «Αγκολαγκέιτ». Αρση της ασυλίας του σιρακικού γερουσιαστή της Πολυνησίας Γκαστόν Φλος, για υποθέσεις οικονομικών σκανδάλων.

Ορισμένοι αναλυτές θέτουν το ερώτημα αν το ανασκάλεμα παλιών υποθέσεων είναι «τυχαία συγκυρία» ή «πυροδότηση ενός μηχανισμού εξόντωσης του γκολισμού». Ο «πράσινος» Νοέλ Μαμέρ εκτιμά ότι «παρακολουθούμε αλλεπάλληλα επεισόδια ενός αιματοβαμμένου γουέστερν με μονομαχίες και ξεκαθάρισμα λογαριασμών ανάμεσα σε κλίκες».

Ο Νικολά Σαρκοζί δηλώνει ότι εφαρμόζει τη «διαφάνεια». Τα ΜΜΕ, ωστόσο, επισημαίνουν την απόφασή του να καταργήσει τον ανακριτή, την παράταση της θητείας ορισμένων δικαστών, την ανισότητα που συνεπάγεται να είναι ο ίδιος ο ανώτατος ρυθμιστής στη Δικαιοσύνη και παράλληλα ενάγων σε πολυάριθμες υποθέσεις και το διπλό του λεξιλόγιο σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Συμπέρασμα: Οι δίκες γκολικών μπορεί να γίνουν μπούμερανγκ για τον Σαρκοζί.

 

 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ  12/7/2009      

Το πράσινο πάει στην αριστερά

Η ανατροπή των συσχετισμών στη γαλλική αριστερά, ύστερα από τα αποτελέσματα των ευρωπαϊκών εκλογών, έχει δημιουργήσει εντάσεις στα κόμματα της αντιπολίτευσης, όταν στην κοινή γνώμη έχει διαμορφωθεί η εκτίμηση ότι μόνο η ενότητα μπορεί να εξασφαλίσει την αλλαγή.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν βρίσκεται πια σε ηγεμονική θέση, ενώ Πράσινοι, Κομμουνιστές, άκρα αριστερά και κεντρώο κόμμα διεκδικούν αναβάθμιση της επιρροής: οι Σοσιαλιστές δεν αντιπροσωπεύουν πια την κινητήρια δύναμη στην αντιπολίτευση.

Οι περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν την άνοιξη του 2010 συνιστούν την τελευταία μεγάλη εκλογική μονομαχία πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2012 και θα πάρουν μορφή εθνικής αναμέτρησης. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τοποθετούνται από τώρα και διαμορφώνουν τη στρατηγική τους με στόχο την ανάκτηση ψηφοφόρων και τη νίκη της αριστεράς.

Πανηγυρική εκδήλωση με αντικείμενο την «Ημέρα της οικολογίας» οργάνωσαν οι Πράσινοι για να γιορτάσουν την επιτυχία τους στις ευρωεκλογές. Ο Κον Μπεντίτ, ηγέτης του ψηφοδελτίου «Ευρώπη-Οικολογία» και καθοδηγητής του Κόμματος των Πρασίνων, σκοπεύει να καταγραφεί και στην εσωτερική πολιτική σκηνή.

Φιλοδοξία του για τους οικολόγους είναι να αποτελέσουν άξονα αναδιάρθρωσης της αριστεράς. Και διαβεβαιώνει τους Πράσινους ότι στις περιφερειακές εκλογές είναι δυνατόν να υπερισχύσουν του Σοσιαλιστικού Κόμματος και της δεξιάς και να αναλάβουν την προεδρία σε πολλές περιφέρειες. Γι' αυτό αγνόησαν τις προτάσεις των Σοσιαλιστών για σύσταση κοινών ψηφοδελτίων.

Ο Κον Μπεντίτ κάλεσε «όλους τους οικολόγους, από όπου κι αν προέρχονται», σε συνεργασία. Η έκκλησή του εισακούστηκε από τον πρώην διευθυντή της Greenpeace Μπρούνο Λεμπέλ, που εγκατέλειψε τους Σοσιαλιστές για να συνεργαστεί με τους Πράσινους. Ανοιχτοί σε συνεργασία δηλώνουν και οι εκπρόσωποι του «οικολογικού πόλου» των Σοσιαλιστών. Συμμαχία του κεντρώου MoDem με τους Πράσινους επιθυμεί και η αντιπρόεδρός του κόμματος Κορίν Λεπάζ, ηγέτιδα της οικολογικής ομάδας CAP.

Αντίθετα, ο ηγέτης του κεντρώου κόμματος MoDem, Φρανσουά Μπαϊρού, έπειτα από έντονη αυτοκριτική για την ήττα στις ευρωεκλογές, με άνοιγμα προς νέες προσωπικότητες και αναμόρφωση των λειτουργιών του Κόμματος, προσπαθεί να ανασυντάξει το κόμμα μπροστά στις προκριματικές εκλογές για επιλογή υποψηφίων στις περιφερειακές εκλογές. Ανεξάρτητη εκπροσώπηση, αυτόνομα ψηφοδέλτια είναι η τελική του απόφαση.

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα, από την άλλη, ψάχνει ένα νέο «κοινωνικό μοντέλο» με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις, για την έξοδο από την κρίση, το οποίο μέσα από θεματικές διασκέψεις των οργανώσεων, θα μετεξελιχθεί σε κυβερνητικό πρόγραμμα ενόψει των προεδρικών εκλογών. Ομως, οι εσωκομματικές έριδες επισκιάζουν τις προσπάθειες της Μαρτίν Ομπρί.

Ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπερτράν Ντελανοέ «άδειασε» την πρόεδρο του κόμματος, εκτιμώντας ότι στην εξάμηνη θητεία της τίποτε δεν άλλαξε. Επίσης, ο ανανεωτής Εμανουέλ Βαλς επικρίνει την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, αρνείται συνεργασία και ανακοίνωσε από τώρα την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές.

Τα μικρότερα κόμματα της αριστεράς επωφελούνται από την αποδυνάμωση των Σοσιαλιστών για να προωθήσουν την επιρροή τους.

Σε πρώτη σύσκεψη εκπροσώπων του Κ.Κ., του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος-ΝΡΑ του Ολιβιέ Μπεζανσνό και του Κόμματος της Αριστεράς του Ζαν-Λικ Μελανσόν, για την προετοιμασία των περιφερειακών εκλογών, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι «πρέπει να υπάρξει αναμόρφωση των συσχετισμών δυνάμεων στην αριστερά».

Το ΝΡΑ, πάντως, έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε περιφερειακά συμβουλία μαζί με τους Σοσιαλιστές. Αντίθετα, οι Κομμουνιστές, που διοικούν πολλές περιφέρειες μαζί με τους Σοσιαλιστές, αντιδρούν. Στόχος τους είναι να διατηρήσουν και να ενισχύσουν την εκπροσώπησή τους στην τοπική αυτοδιοίκηση και γι' αυτό οι συμμαχίες είναι πάντα απαραίτητες.

                                Κυριακάτικη ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 28/6/2009

Το κράτος είναι μόνος του!

 Με μια μεγαλειώδη τελετή στο Ανάκτορο των Βερσαλιών, θέλησε να σηματοδοτήσει την έναρξη του δεύτερου κύκλου της προεδρικής του θητείας ο Νικολά Σαρκοζί: Μετά τη νίκη της δεξιάς στις ευρωεκλογές, αποφάσισε να απευθυνθεί στο «Κογκρέσο» σε κοινή συνεδρίαση Κοινοβουλίου και Γερουσίας, στο ναό της νομοθετικής εξουσίας. 

Είναι η πρώτη φορά στην 5η Γαλλική Δημοκρατία που ο Σαρκοζί κάνει χρήση αυτού του προνομίου, το οποίο κατοχυρώθηκε με αναθεώρηση του γαλλικού συντάγματος το 2008 και έχει ομοιότητες με το αμερικανικό σύστημα.

Υπεύθυνος της κυβερνητικής πολιτικής ήταν μέχρι τώρα αποκλειστικά ο πρωθυπουργός. Ο πρόεδρος της δημοκρατίας δεν είχε την ευθύνη της κυβερνητικής δράσης, με εξαίρεση την άμυνα και την εξωτερική πολιτική.

Σήμερα, ο πρόεδρος έχει τη δυνατότητα να εκφωνεί την ομιλία του στην ολομέλεια του νομοθετικού σώματος και να αποχωρεί χωρίς διάλογο. Οι εκπρόσωποι των πολιτικών ομάδων διαθέτουν, στη συνέχεια, περιορισμένο χρόνο για να εκφραστούν και ο πρωθυπουργός απαντά, χωρίς να διεξάγεται ψηφοφορία.

Ο «αυτοκράτορας» Σαρκοζί ήταν ο σούπερ-σταρ ενός εντυπωσιακού τηλεοπτικού θεάματος. Οι κάμερες απαθανάτισαν τη μεγαλόπρεπη είσοδό του στο παλάτι, με παρατεταγμένη τη δημοκρατική φρουρά, τους βουλευτές να τον υποδέχονται όρθιοι στα έδρανα και στο προεδρικό θεωρείο τη σύζυγό του, Κάρλα, πλαισιωμένη από τους συμβούλους του να τον χειροκροτούν.

Υιοθετώντας τόνους εθνικής ενότητας, ο Σαρκοζί εκφώνησε μια ομιλία ασαφή και αόριστη, που θύμιζε προεκλογική συγκέντρωση, με μοναδική συγκεκριμένη εξαγγελία την έκδοση κρατικού δανείου. Εκανε λόγο για «επανίδρυση του γαλλικού κοινωνικού προτύπου». Κάλεσε τους βουλευτές να συμβάλουν «στην αντιμετώπιση της μεγαλύτερης κρίσης του αιώνα» και έδωσε το πράσινο φως για τη μεταρρύθμιση της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης. Με αφορμή τον δημόσιο διάλογο για τη χρήση της μπούργκας, τόνισε ότι «δεν είναι καλοδεχούμενη στη Γαλλία», διευκρινίζοντας ότι δεν συμβαδίζει με «την αντίληψη που έχει η Γαλλική Δημοκρατία περί γυναικείας αξιοπρέπειας».

Φύγε εσύ, έλα εσύ

Το χολιγουντιανό σόου στις Βερσαλίες κόστισε πάνω από 400.000 ευρώ. Το Κομμουνιστικό Κόμμα και οι Πράσινοι απουσίασαν, ενώ οι Σοσιαλιστές αποχώρησαν μετά την ομιλία Σαρκοζί.

Ο Σαρκοζί θέλησε να εντυπωσιάσει και με ανασχηματισμό της κυβέρνησης: Αντικατέστησε οχτώ υπουργούς και προκάλεσε έκπληξη με τη «στρατολόγηση» του Φρεντερίκ Μιτεράν, ανιψιού του πρώην προέδρου, στον οποίο ανέθεσε το υπουργείο Πολιτισμού. Πάντως δεν πρόκειται για «άνοιγμα» προς τα αριστερά, γιατί ο Φρεντερίκ Μιτεράν δεν έχει ετικέτα σοσιαλιστή και είχε δηλώσει το 1995 πως ψηφίζει Σιράκ.

Το κρίσιμο σημείο του ανασχηματισμού είναι ότι υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων ανέλαβε ο φιλοατλαντιστής Πιέρ Λελούς και ότι καταργήθηκε το υφυπουργείο Εξωτερικών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Η δημοφιλής Ράμα Γιάντ, που το εκπροσωπούσε ασκώντας κριτική προς τη σαρκοζική κυνική διπλωματία, μετακόμισε... στο υπουργείο Αθλητισμού

Me Tarzan

Ταρζάν, μύθος της πρωτόγονης δύναμης που αντιπαρατίθεται στη διάβρωση της φύσης και των αυθεντικών ανθρώπινων αξιών, αναβιώνει με μία εντυπωσιακή έκθεση του παρισινού Μουσείου Quai Branly.

Ενα από τα μεγάλα έργα της προεδρίας του Ζακ Σιράκ, το εκπληκτικό αυτό μουσείο, δίπλα στον Πύργο του Αϊφελ, είναι αφιερωμένο στις τέχνες και τους πολιτισμούς της Αφρικής, της Ασίας, της Ωκεανίας και της Αμερικής. Η θρυλική κραυγή του Ταρζάν ξεχύνεται από το μουσείο στο πάρκο του με την οργιαστική βλάστηση και φτάνει ώς τις όχθες του Σηκουάνα. Είναι το σήμα κατατεθέν μιας έκθεσης που παρουσιάζει τον ήρωα του Εντγκάρ Ράις Μπόροους σαν πρότυπο της οικολογίας.

Η έκθεση προκάλεσε εξαιρετικό ενδιαφέρον, συζητήθηκε και δίχασε. Ορισμένοι κριτικοί την βρίσκουν «κιτς», άλλοι τη θεωρούν εξωτική, μια συναρπαστική ξενάγηση στη μυστηριώδη ζούγκλα, με τους μύθους, τους γορίλες της, τα άγρια ζώα και τον «σέξι» Αφρικανό Ηρακλή της, προστάτη της φύσης και των ωραίων γυναικών.

Στην είσοδο μας υποδέχεται ένας τεράστιος γορίλας. Η επίσκεψη ξεκινάει με αναφορές στην καταγωγή του Ταρζάν, στον Ηρακλή και στη θεωρία του Δαρβίνου για κοινό πρόγονο ανθρώπου και πιθήκου. Εντεχνη σκηνοθεσία αναπαριστά τη ζούγκλα και τους ήχους της. Θρόισμα φύλλων, ένα ρυάκι που τρέχει, μουγκρίσματα, κελαηδίσματα, βροντές από καταιγίδα. Η κραυγή του Ταρζάν είναι φτιαγμένη από μοντάζ κραυγών ζώων της ζούγκλας. Η επιγραφή «ξύπνα το θηρίο που κοιμάται μέσα σου» ανακαλεί τα πρωτόγονα ένστικτά μας. Διασχίζουμε αίθουσες όπου δεσπόζουν γορίλες, πίθηκοι, ταριχευμένα ζώα.

Στο επίκεντρο του εξωτικού αυτού βασιλείου δεσπόζει ο Ταρζάν. Εναν αιώνα μετά τη γέννησή του στη φαντασία του Μπόροους (1912 - 1950), ο μύθος του λειτουργεί ακόμα. Ο συγγραφέας δεν επισκέφθηκε ποτέ την Αφρική, εμπνεύστηκε από μύθους και μελέτες. Εγραψε 22 βιβλία με συναρπαστικές περιπέτειες του Ταρζάν, που εκφράζουν τις σχέσεις έλξης και απώθησης Βορρά- Νότου, τεχνολογικής προόδου και πρωτογονισμού. Είχαν διεθνή επιτυχία, μεταφράστηκαν σε 56 γλώσσες, κυκλοφόρησαν σε 15 εκατομμύρια αντίτυπα.

Αποσπάσματα από 46 ταινίες

Σε έναν εκθεσιακό χώρο 600 τ.μ. παρουσιάζονται όλες οι πτυχές του μύθου άνθρωπος - πίθηκος. Οι περιπέτειες του Ταρζάν απεικονίζονται σε εντυπωσιακά «καρτούν», συναρπαστικές εικονογραφήσεις από χαμένους πολιτισμούς. Τα πιο ωραία κόμικς δημιούργησε ο αμερικανός σχεδιαστής Burne Higarth (1911 - 1966). Παρουσίασε τον Ταρζάν σαν ήρωα σε άλμπουμ με μυθιστορηματική πλοκή.

Πολυάριθμες οθόνες βίντεο δείχνουν εκτενή αποσπάσματα από 46 ταινίες με ήρωα τον Ταρζάν, από την εποχή του βωβού κινηματογράφου το 1918, με το φιλμ «Ταρζάν ο βασιλιάς της ζούγκλας», μέχρι σήμερα. Μία αίθουσα της έκθεσης είναι αφιερωμένη σε φωτογραφίες των ηθοποιών που τον ενσάρκωσαν. Ηταν όλοι τους διάσημοι αθλητές, αλλά αυτός που ταυτίσθηκε καλύτερα με τον μύθο του ήταν ο πρωταθλητής κολύμβησης ολυμπιονίκης Τζόνι Γουεϊσμίλερ, που βλέπουμε και σε αρκετές αφίσες.

Σε βιτρίνες εκτίθενται βιβλία, χάρτες, ενδυμασίες, αξεσουάρ, μάσκες, μινιατούρες, αγάλματα, ασπίδες, ακόντια, περικεφαλαίες και τεράστιοι χαυλιόδοντες. Ο διευθυντής του Μουσείου Quai Branly Στεφάν Μαρτέν και ο κομισάριος της έκθεσης Ροζέ Μπουλάι αποφάσισαν να παρουσιάσουν μία έκθεση για τον Ταρζάν με στόχο να συμβάλουν στον προβληματισμό σχετικά με έναν κόσμο απαλλαγμένο από την κυριαρχία του χρήματος, αποστασιοποιημένο από τα καταναλωτικά κριτήρια της σύγχρονης κοινωνίας.

Ο Ταρζάν αναδεικνύεται ως ο «οικολογικός ήρωας» που επαγρυπνεί για την περιφρούρηση των αιώνιων αξιών της γης, που μπορεί να ενσαρκώσει τους αγώνες για προστασία του περιβάλλοντος και του κλίματος από τις σύγχρονες απειλές. Είναι αυτός που διακηρύσσει την ανάγκη να ενεργεί κάθε άνθρωπος σε σχέση με τη φύση και τις ισορροπίες της στο πέρασμα των αιώνων.*

                            Κυριακάτικη 10/05/2009

Χειρότερος, αλλά καταλληλότερος!

ΓΑΛΛΙΑ. Το 72% των Γάλλων πιστεύει ότι ο Σαρκοζί τους πρόδωσε, αλλά ακόμη τον θεωρούν ως τον πιο ικανό για τα Ηλύσια

Ο Νικολά Σαρκοζί γιόρτασε την επέτειο των δύο χρόνων της προεδρικής του θητείας χωρίς πανηγυρισμούς και με φόντο τη δυσαρέσκεια των Γάλλων.

Μετά τη νίκη του στις εκλογές της 6ης Μαΐου του 2007 ο Σαρκοζί είχε εξαγγείλλει ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, προβάλλοντας τον ακτιβισμό και την «παντοπροεδρία» του απέναντι στο θαμπό παρελθόν της Ε' Γαλλικής Δημοκρατίας.

Η έναρξη της θητείας του επισκιάστηκε από τον ταραχώδη ιδιωτικό του βίο, το διαζύγιο και τον νέο «γκλάμουρους» γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Οι στενές φιλίες του με μεγιστάνες του πλούτου και μεγαλοεκδότες, οι πολυτελείς του διακοπές έφεραν κατάρρευση της δημοτικότητάς του.

Οι αναλυτές των ΜΜΕ καταγγέλλουν την «εκλογική μοναρχία», την «ακόρεστη υπερεξουσία» και την «εγωκρατία» που επιβάλλει, μεταβάλλοντας σε κομπάρσους τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς.

Καινούριες υποσχέσεις

Ο Σαρκοζί προσπαθεί τώρα να ανασκευάσει τις εντυπώσεις: Περιοδεύει στην επαρχία προβάλλοντας τη δράση του και θέλει να δώσει την εντύπωση ότι βρίσκεται σε συνεχή προεκλογική εκστρατεία. Δηλώνει, μάλιστα, ότι μέσα στη διετία αυτή υλοποίησε 90 μεταρρυθμίσεις. Ποιές;

Ανάμεσά τους η επάνοδος της Γαλλίας στις στρατιωτικές δομές του ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ειδικών συντάξεων, η μίνιμουμ υπηρεσία ασφάλειας στον δημόσιο τομέα σε περίπτωση απεργιών και οι φορολογικές ελαφρύνσεις σε επιχειρήσεις για ενθάρρυνση νέων προσλήψεων.

Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση έδωσε, επίσης, στον Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναπτύξει πρωτοβουλίες στη Γεωργία, τη Γάζα και τη διάσκεψη της G20, αναβαθμίζοντας την εικόνα του. Αλλά η διεθνής οικονομική κρίση δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοινωνικό μείγμα στη Γαλλία.

Γάλλοι αναλυτές εκτιμούν ότι ο πρόεδρος, απτόητος από τις αντιδράσεις, λανσάρει με φρενίτιδα νέες ετερόκλητες μεταρρυθμίσεις, κινδυνεύοντας να μην υλοποιήσει καμιά.

Επισημαίνουν ότι σε δύο χρόνια «εφεύρε λίγα και περηφανεύτηκε για πολλά» και τονίζουν ότι «η προβολή της θεληματικότητας υπερβαίνει την πραγματικότητα»: Η κομμουνιστική εφημερίδα «L' Humanite» παρουσιάζει τον απολογισμό της διετούς θητείας του Σαρκοζί με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που δίνει μόνο στους πλούσιους».

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατήγγειλε, με ένα ντοκουμέντο 32 σελίδων, «την πλήρη και παταγώδη αποτυχία» της πολιτικής Σαρκοζί στα δύο πρώτα χρόνια της θητείας του, ιδιαίτερα όσον αφορά την ενίσχυση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων την απασχόληση, την ανεργία, την παιδεία και τις ελευθερίες.

Ο κεντρώος ηγέτης Φρανσουά Μπαϊρού, στο βιβλίο του με τίτλο «Κατάχρηση εξουσίας» που μόλις κυκλοφόρησε, καταγγέλλει τον Σαρκοζί ότι αντιβαίνει με την πολιτική του στο γαλλικό μοντέλο κοινωνίας.

Το κλίμα είναι σήμερα εκρηκτικό. Οι αντιδράσεις των εργαζομένων για τις μαζικές απολύσεις έχουν πάρει χαρακτήρα εξέγερσης, με ομηρίες διευθυντών επιχειρήσεων και καταλήψεις εργοστασίων, ενώ στις πρόσφατες διαδηλώσεις, σχεδόν 3.000.000 άτομα κατέβηκαν διαδοχικά στους δρόμους κατά της πολιτικής του προέδρου.

Στον τομέα της εκπαίδευσης, οι τρίμηνες κινητοποιήσεις των φοιτητών κατά της προετοιμαζόμενης μεταρρύθμισης έχουν προκαλέσει εμπλοκή της λειτουργίας σε 20 από τα 83 πανεπιστήμια. Και τα οχτώ μεγάλα συνδικάτα ενώθηκαν και αποφάσισαν νέο γύρο κινητοποιήσεων.

Η δημοτικότητα του Νικολά Σαρκοζί έχει πέσει στο ναδίρ. Δύο στους τρεις Γάλλους είναι απογοητευμένοι και περισσότεροι (72%), κρίνουν ότι δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες τους. Την ίδια στιγμή, όμως, ένα ποσοστό της τάξης τους 65%-75% θεωρούν ότι «ούτε η αριστερά δεν θα τα κατάφερνε καλύτερα από τη δεξιά αν βρισκόταν στην εξουσία».

Τι άλλο δείχνουν, όμως, τα γκάλοπ; Οτι αν γίνονταν σήμερα εκλογές, ο Σαρκοζί... θα επανεκλεγόταν πρόεδρος. Και αυτό γιατί η αριστερά δεν καταφέρνει, φαίνεται, να ενσαρκώσει μια αξιόπιστη προοπτική για εναλλαγή εξουσίας.

                                  Eλευθεροτυπια 23/04/2009

Σαρκοζί και Ρουαγιάλ, οι δύο μεγάλες... γλωσσοκοπάνες

«Η σιωπή είναι χρυσός». Επάνω στο γνωστό αυτό απόφθεγμα θα έπρεπε να διαλογιστούν επαρκώς δύο κορυφαίες πολιτικές γαλλικές προσωπικότητες, ο Νικολά Σαρκοζί και η Σεγκολέν Ρουαγιάλ, που έχουν το ίδιο ελάττωμα, την υπερβολική χρήση του λόγου!

 

Πατριώτες σε εγρήγορση

Πολυάριθμες εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε επίπεδο νομαρχιών, με δραστηριοποίηση των τοπικών και νομαρχιακών αρχών, βουλευτών και ευρωβουλευτών. Οι εργασίες θα ολοκληρωθούν στις 28 Φεβρουαρίου με την παρουσίαση έκθεσης όλων των απόψεων.

Ο υπουργός Μετανάστευσης έθεσε στο επίκεντρο του διαλόγου δύο γενικές ερωτήσεις, στις οποίες καλούνται να απαντήσουν οι φορείς που θα συμμετάσχουν. Η πρώτη: «Τι σημαίνει να είσαι Γάλλος σήμερα;» Η δεύτερη: «Τι συνεισφέρει η μετανάστευση στην εθνική ταυτότητα»; Θα εξετασθούν επίσης θέματα όπως ο προσδιορισμός του έθνους, εθνική αλληλεγγύη, εκκοσμίκευση, σκοπιμότητα της υποχρέωσης των νέων να τραγουδούν τουλάχιστον μία φορά το χρόνο την Μασσαλιώτιδα!

Εκτιμώντας ότι η απουσία επίσημης θέσης από το κυβερνών κόμμα ευνοεί τη γαλλική ακροδεξιά του Λεπέν, η οποία εκμεταλλεύεται τα αντι-ισλαμικά αισθήματα της κοινής γνώμης, ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να παρέμβει και προσωπικά στον διάλογο αυτόν.

Δημοσίευσε στην εφημερίδα «Le Monde» άρθρο γνώμης με τον τίτλο «η εθνική ταυτότητα είναι ένα αντίδοτο στον κοινοτισμό». Η παρέμβασή του έγινε την ημέρα κατά την οποία είχε ορισθεί συζήτηση χωρίς ψηφοφορία στην Εθνοσυνέλευση για την εθνική ταυτότητα και σε μία στιγμή που ο διάλογος έχει πάρει νέα τροπή, μετά το ελβετικό δημοψήφισμα για την κατασκευή ισλαμικών μιναρέδων.

Ο γάλλος πρόεδρος αναφέρεται στη μουσουλμανική μειονότητα που φτάνει τα 6 εκατομμύρια (και είναι η μεγαλύτερη της Ευρώπης) και τους διαβεβαιώνει ότι θα κάνει «ό,τι είναι δυνατόν ώστε να αισθάνονται πολίτες με τα ίδια δικαιώματα που έχουν και όλοι οι άλλοι να βιώνουν την πίστη τους».

Εφιστά, όμως, την προσοχή ενάντια σε κάθε «επίδειξη και πρόκληση» στην άσκηση της θρησκευτικής λατρείας.

Η αντιπολίτευση αντιδρά ως προς τη σκοπιμότητα μιας συζήτησης για την εθνική ταυτότητα. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και πράσινοι καταγγέλλουν μια «επιχείρηση που κρύβει εκλογικές σκοπιμότητες και έχει στόχο να αναζωπυρώσει τους φόβους κατά των μεταναστών για να ανακτήσει ψηφοφόρους της ακροδεξιάς στις περιφερειακές εκλογές».

Για την αριστερά ανέκαθεν το θέμα της εθνικής ταυτότητας ήταν «ταμπού». Σοσιαλιστές και οι κομμουνιστές είχαν καταγγείλει την ίδρυση υπουργείου που φέρνει τη διπλή ονομασία «υπουργείο Μετανάστευσης και Εθνικής Ταυτότητας», θεωρώντας ότι ο συνδυασμός των δύο εννοιών προκαλεί ένα «επικίνδυνο αμάλγαμα». Σήμερα εκτιμούν ότι ο διάλογος για το θέμα της εθνικής ταυτότητας «ολίσθησε» επικίνδυνα, ανακατεύοντας τα θέματα της μετανάστευσης με εκείνα της θρησκείας ή των συμβόλων της.

Ο Γάλλος πρόεδρος αντιμετωπίζει μύδρους από κριτικές για κακεντρεχή του σχόλια σχετικά με γαλλικές και ξένες προσωπικότητες, ενώ επίμαχες δηλώσεις της Ρουαγιάλ έχουν προκαλέσει μπούμερανγκ και πρόβλημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Τα ΜΜΕ επισημαίνουν ότι σαν «άνθρωπος-ορχήστρα» ο Σαρκοζί κανονίζει τα πάντα, διορίζει και παύει προσωπικότητες, επεμβαίνει σε όλα, οργανώνει επιτελεία, κυκλώματα, ενορχηστρώνει ένα εκτεταμένο λόμπι υπερ-προεδρίας με δίκτυα σε όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής. Υπερηφανεύεται συνεχώς για την έντονη δραστηριότητα και τα επιτεύγματά του και πολύ συχνά εκφράζεται υποτιμητικά για συνεργάτες του, υπουργούς ή πολιτικές προσωπικότητες. Αφήνει άναυδους τους συνομιλητές του όταν π.χ. χαρακτηρίζει τους προκατόχους του στα Ηλύσια πεδία «τεμπέληδες βασιλιάδες». Η κακογλωσσιά του είναι γνωστή στο περιβάλλον του και ένας από τους ηγέτες της Δεξιάς προσπαθώντας να αποδραματοποιήσει την πολεμική για υποτιμητικά σχόλια του προέδρου σχετικά με ξένους ηγέτες, δήλωσε «ο Σαρκοζί λέει κακά λόγια για όλους, οπότε αυτό δεν μετράει». Το αγαπημένο παιχνίδι του Σαρκοζί είναι να μπλοφάρει, επαινώντας Σοσιαλιστές και αφήνοντας να εννοηθεί ότι μπορεί να συνεργαστεί μαζί τους για να σπείρει ζιζάνια στην αντιπολίτευση. Πρόσφατα προκάλεσε διαρροή πληροφοριών για βολιδοσκόπησή του προς τον Ντομινίκ Στρος-Καν, με προοπτική να διαπιστώσει αν θα ήταν διατεθειμένος να αναλάβει πρωθυπουργός σε απώτερο χρόνο. Ενδεχομένως σε μία δεύτερη προεδρική του θητεία...

Στην αντιπολίτευση, οι φραστικές εκρήξεις και τα ευφυολογήματα της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, προκαλούν επίσης συνεχή αναβρασμό. Η Δεξιά την καταγγέλλει ότι επιδιώκει να μονοπωλεί τα ΜΜΕ και να τραβήξει αλλού την προσοχή και να επικαλύψει τον αντίκτυπο της καταδικαστικής απόφασης για αθέτηση εργατικών δικαιωμάτων πρώην συνεργατριών της. Προσωπικότητες της Δεξιάς ειρωνεύονται την «τηλε-ευαγγελίστρια» Σεγκολέν και τα κηρύγματα της και της συνιστούν να συμβουλευτεί ψυχολόγο.

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η συμπεριφορά της Ρουαγιάλ πλήττει το Σοσιαλιστικό Κόμμα, που εμφανίζεται δικέφαλο και με αντικρουόμενες τάσεις, καθώς η Σεγκολέν παίρνει πρωτοβουλίες ανεξαρτήρως από το Σ.Κ. σπάζοντας τη συνοχή του. Οι πρόσφατες εμπρηστικές δηλώσεις της κατά του Σαρκοζί δίχασαν τους Σοσιαλιστές ηγέτες. Ορισμένοι την υποστήριξαν, άλλοι την αποδοκίμασαν εκτιμώντας ότι το παρακάνει ζητώντας «συγγνώμη εκ μέρους των Γάλλων για την κακή συμπεριφορά του προέδρου» ως προς τα κουτσομπολιά του για ξένους ηγέτες. Πάντως τόσο ο Σαρκοζί όσο και η Ρουαγιάλ παίζουν το ίδιο παιχνίδι επικοινωνίας. Με τις κοσμικές εμφανίσεις τους και το θόρυβο που προκαλούν οι τολμηρές δηλώσεις τους, βρίσκονται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, μονοπωλούν το ενδιαφέρον και επισκιάζουν όλους τους πολιτικούς τους αντιπάλους.

                                          Eλευθεροτυπια 6/05/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ...ΠΑΡΙΣΙ

Στη ζούγκλα του Διαδικτύου και της κινητής τηλεφωνίας

Αλλά υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Τα διάφορα «μπογκ» που ακινητοποιούν συχνά υπηρεσίες δημόσιας χρήσης, ιατρικές, οικονομικές, και παραλύουν καμιά φορά επί ώρες ένα δίκτυο επικοινωνίας. Ενα άλλο πρόβλημα που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις είναι το θέμα της υγείας. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που δημιουργήθηκαν με τη ραγδαία αύξηση της κινητής τηλεφωνίας, τις κεραίες της τηλεόρασης και της ραδιοφωνίας, τις ιατρικές συσκευές ακτινοβολίας εξαπλώθηκαν σε μεγάλη κλίμακα.

Στη Γαλλία ξεσπούν κάθε μέρα αντιδικίες κατά των εταιρειών που τοποθετούν σε κεντρικά σημεία της πόλης κεραίες για μεταβίβαση ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων. Υπό την πίεση των πολιτών, ολοένα και περισσότεροι δήμαρχοι αντιτίθενται στην εξάπλωση των πυλώνων. Τρεις ποινικές υποθέσεις εξανάγκασαν τις εταιρείες τηλεφωνίας να αποσύρουν τις κεραίες τους. Στις 23 Απριλίου πραγματοποιήθηκε συζήτηση στρογγυλής τράπεζας υπό την αιγίδα της κυβέρνησης για να εξεταστούν οι επιπτώσεις στη δημόσια υγεία από τον πολλαπλασιασμό των πυλώνων. Η γαλλική ομοσπονδία κινητής τηλεφωνίας Afom εκτιμά ότι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα που εισχωρούν στο εσωτερικό των κατοικιών είναι μικρής εντάσεως σε σχέση με άλλες πηγές μαγνητισμού. Πολύς λόγος γίνεται και για τις συνέπειες των κινητών στον ανθρώπινο οργανισμό, λόγω των νοσηρών επιπτώσεων μαγνητικών κυμάτων που εισχωρούν στον εγκέφαλο, ιδίως σε περιπτώσεις συχνής χρήσης ή στα μικρά παιδιά.

Αλλά μια κατάσταση απαράδεκτη για τους χρήστες Ιντερνετ και τηλεφωνίας, και αδιανόητη για πολιτισμένη χώρα, είναι ο γκανγκστερισμός που διέπει πλέον τον ανταγωνισμό των γαλλικών εταιρειών τηλεπικοινωνιών. Είναι απίστευτο το πώς μεταχειρίζονται οι παντοδύναμες στη Γαλλία αυτές εταιρείες τους καταναλωτές, χρησιμοποιώντας πρακτικές ζούγκλας. Πέρα από τα συνήθη προβλήματα, διακοπές σύνδεσης, υπερχρέωση κι άντε να βρεις άκρη, προστέθηκε τώρα και η εξής τερατώδης εμπορική πρακτική. Μια εταιρεία, όπως ακόμα και η κρατική εταιρεία FRANCE TELECOM, μπαίνει χωρίς να έχει την άδειά σου στο ηλεκτρονικό σου σύστημα και αυθαίρετα σου αναιρεί όλες σου τις συνδέσεις (Ιντερνετ, τηλέφωνο, τηλεόραση) με μια άλλη εταιρεία, π.χ. την ανταγωνίστριά της Free! Αρχίζει τότε μια φρικαλέα, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία από τα «θύματα του slamming» -όπως είναι ο όρος γι' αυτό το αδίκημα- για να συσταθεί φάκελος βάσει του οποίου η εταιρεία σου θα αντικρούσει την εταιρεία - ληστή ώστε να επιτύχει την επανακαλωδιοποίηση της γραμμής τηλεφώνου σου με Ιντερνετ. Η γαλλική κυβέρνηση ανήγγειλε τώρα ότι τα θύματα του slamming θα πρέπει να αποζημιώνονται με το (μηδαμινό) ποσό των 30 ευρώ ή το διπλάσιο αν η διακοπή σύνδεσης ξεπεράσει τις 7 ημέρες, υπό τον όρο ότι η εταιρεία που σε λήστεψε θα παραδεχτεί την ευθύνη της. Τρέχα γύρευε...

                                    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/02/2009
ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ  -Το αύθαδες γέλιο της ποίησης

ΠΑΡΙΣΙ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Τον φετινό «ανάδοχο» του θεσμού, τον Ντενί Πονταλιντές, τον πρωτογνωρίσαμε το 1990, στην ελληνική ταινία «Ξένια», του Πατρίς Βιβάνκος, συμπρωταγωνιστή της Θέμιδος Μπαζάκα. Σήμερα είναι κορυφαίος Γάλλος ηθοποιός και αναγνωρισμένος συγγραφέας
Η «Ανοιξη των Ποιητών», γαλλικός πολιτιστικός θεσμός που πήρε διεθνείς διαστάσεις, έχει φέτος θέμα το «en rires - με γέλια». Το στοίχημα της προβολής μιας ποίησης που επικεντρώνεται στο χιούμορ, τη διακωμώδηση, την ειρωνεία, την παρωδία φαίνεται δύσκολο σε μια εποχή που σημαδεύεται από οικονομική κρίση. Αλλά το γέλιο μπορεί να είναι μια γόνιμη, δημιουργική και επαναστατική έκφραση ενάντια στο κατεστημένο. Αυτό είναι το μήνυμα της «11ης Ανοιξης των Ποιητών» (2-15 Μαρτίου).

Τα εγκαίνια θα γίνουν με μεγάλη ποιητική βραδιά στο παρισινό θέατρο «Folies Bergere». Για ένα δεκαπενθήμερο 15.000 εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε βιβλιοπωλεία, πολιτιστικά κέντρα, μουσεία, θέατρα, κινηματογράφους, σχολεία, πανεπιστήμια, βιβλιοθήκες, καφενεία, σπίτια, σιδηροδρομικούς σταθμούς, μετρό, νοσοκομεία, φυλακές. Οργανώνονται διαγωνισμοί ποίησης, απονέμονται βραβεία, παρουσιάζονται νέες εκδόσεις, τιμώνται ξένοι ποιητές. Τα ταχυδρομεία θα μοιράσουν χιλιάδες ποιήματα. Στις 10 Μαρτίου, όσοι αγαπούν την ποίηση καλούνται να προσφέρουν ένα ποίημα. Ο θεσμός στηρίζεται από τα υπουργεία Πολιτισμού, Παιδείας και το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου και έχει στόχο τη διάδοση της ποίησης.

«Ανάδοχος»

Φέτος «ανάδοχος» της «Ανοιξης των Ποιητών» είναι ο γνωστός ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας Ντενί Πονταλιντές που είναι ελληνικής καταγωγής. Πρόσφατα το βιβλίο του «Voix Off» τιμήθηκε με το βραβείο «Femina» για δοκίμιο, ενώ ερμηνεύει φωνητικά μεγάλα λογοτεχνικά κείμενα σε εκδόσεις cd. Στη συνέντευξη Τύπου της «Ανοιξης των Ποιητών» μάς μίλησε για το κίνητρο της συμμετοχής του στις εκδηλώσεις.

«Είναι τιμή για μένα να είμαι "ανάδοχος" στον θεσμό, γιατί αγαπώ την ποίηση, που κινείται στο περιθώριο του κατεστημένου και τοποθετείται στον αντίποδα του κυνισμού, της ταχύτητας, του ωφελιμισμού. Συχνά είναι συνώνυμη με την ομορφιά, τη φαντασία, το όνειρο, το μυστήριο, την τρυφερότητα. Αλλά υπάρχει και μία άλλη πλευρά της. Πολλοί ποιητές εκφράζονται με τρόπο αιχμηρό, με σκληρότητα. Η δύναμη του λόγου τσακίζει κόκαλα. Η ποίηση δεν είναι "αγγελική", ανθόσπαρτη. Θέτει ερωτήματα και καλεί τον αναγνώστη να διαβάσει και να ξαναδιαβάσει κείμενα, να ακούσει μία βαθιά αλήθεια της ζωής».

Εσείς γράφετε ποιήματα;

«Οπως όλοι, έγραφα μικρά ποιήματα μεταξύ 13 - 18 ετών. Μετά πιο σπάνια, σταμάτησα στα 30 μου. Πού και πού κάτι φτιάχνω, σαν άσκηση. Μου αρέσει να γράφω. Σε ένα από τα δύο βιβλία μου περιλαμβάνω ένα ποίημα, άλλα δεν θεωρώ ότι είμαι ποιητής. Εκφράζομαι ποιητικά για προσωπική μου ευχαρίστηση και για να παίξω με τις λέξεις, όπως το κάνω και ως ηθοποιός».

Πιστεύετε ότι ο κινηματογράφος μπορεί να είναι ένα είδος ποιητικής έκφρασης;

«Προσωπικά συνδέω την ποίηση με τον γραπτό λόγο. Μπορούμε να πούμε για ένα κινηματογραφικό έργο ότι είναι ποιητικό, αλλά πιστεύω ότι τότε ξεστρατίζει λίγο από τον λόγο, αποκτώντας ασαφές περιεχόμενο. Για μένα είναι σημαντικό ο λόγος να έχει δυνατό περιεχόμενο, δηλαδή δουλεμένο λεξιλόγιο και υλικό».

Ερμηνεύετε συχνά σε cd λογοτεχνικά κείμενα. Ποια είναι η σχέση σας με αυτά;

«Οι σχέσεις των ηθοποιών με τα κείμενα ποικίλλουν. Ορισμένοι τούς προσδίδουν έμφαση, άλλοι αποδίδουν ωραία τους στίχους χωρίς να επιδιώκουν να αντικαταστήσουν τον ποιητή ή το ποίημα. Υπάρχουν, όμως, ποιήματα που ζητούν φωνητική τεχνική, άρθρωση, ποικιλομορφία ερμηνείας. Κι αυτή είναι η προσφορά του ηθοποιού».

Ποιοι είναι οι δεσμοί σας με την Ελλάδα; Γνωρίζετε την ελληνική ποίηση;

«Διατηρώ δεσμούς με την Ελλάδα, αλλά δεν την έχω επισκευτεί από το 1990. Γύρισα τότε μία ταινία στην Ελλάδα, την "Ξένια" του Πατρίς Βιβάνκος, και είχα εγκατασταθεί για δύο μήνες. Είχα σχεδόν μάθει τα ελληνικά. Οι ποιητές που αγαπώ είναι ο Ελύτης και ο Καβάφης». *

Η πιο οικουμενική τέχνη
Ζάν Πιέρ ΣΙΜΕΟΝ
«Οι ποιητές είναι ανένταχτοι και αμφισβητίες. Εκφράζονται με γέλιο αγέρωχο, με αυθάδεια και όχι με συγκατάβαση. Είναι απόστολοι της ελεύθερης σκέψης και δράσης. Θέτουν υπό κρίση τους κοινωνικούς δεσμούς που βασίζονται σε σχέσεις επικυριαρχίας. Αρνούνται να είναι εξαρτώμενοι από τις οποιεσδήποτε εξουσίες. Σε περίοδο κρίσης είναι πιο ουσιώδεις από ποτέ». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον καλλιτεχνικό διευθυντή της «Ανοιξης των Ποιητών» Ζαν Πιερ Σιμεόν, «ψυχή» της εκδήλωσης. Χάρη στις δικές του προσπάθειες ο θεσμός μπήκε στο πολιτιστικό ημερολόγιο.

«Στην αρχή φαινόταν σαν "ούφο", σαν αξιοπερίεργο», μας λέει. «Σήμερα έχει αποκτήσει πλατιά διάδοση. Επιδιώκω το να γίνει αντιληπτή η ποίηση σαν κοινωνικός δεσμός ανάμεσα σε γενιές, εθνικότητες, κοινότητες, πολίτες. Δεν υπάρχει τέχνη πιο οικουμενική. Παρά τις διαφορετικές γλώσσες, το ποίημα είναι διεθνές λεξιλόγιο. Στα γαλλικά, αγγλικά ή κινεζικά, μιλάμε την ίδια γλώσσα όταν μιλάμε με ποίηση».

                                       ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/02/2009

ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ
 
Σεγκολέν: Αγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας η Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Εφτάψυχη, παρά τις μαχαιριές των άσπονδων φίλων της. Πανταχού παρούσα, δεν το βάζει κάτω παρά την εκτόπισή της από την ηγεσία του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Επιδιώκει να κυριαρχεί στο πολιτικό προσκήνιο, με δημόσιες εμφανίσεις, διεθνείς δραστηριότητες, εμπρηστικές δηλώσεις, εκμυστηρεύσεις. Η Ρουαγιάλ επανήλθε δριμύτερη στην πολιτική σκηνή με τους εορτασμούς για την ορκωμοσία του Ομπάμα στις ΗΠΑ. Φρόντισε να προσκληθεί σε διάφορες εκδηλώσεις και είχε μεγάλη προβολή στα ΜΜΕ η παρουσία της ως η «μόνη Γαλλίδα πολιτικός που έζησε από κοντά την ιστορική αυτή συγκυρία». Αλλά δεν αρκέστηκε μόνο σε πόζες μπροστά στις κάμερες, έκανε και θορυβώδεις δηλώσεις. Ισχυρίστηκε ότι ο Ομπάμα «αντέγραψε» τις ιδέες της για τη «συμμετοχική δημοκρατία». Είχε, λέει, στείλει ανθρώπους του να επισκεφθούν το επιτελείο της κατά τη διάρκεια της προεδρικής της εκστρατείας, να μελετήσουν το πρόγραμμά της και εμπνεύστηκε από τις ιδέες της. Τα τσουχτερά σχόλια που ακολούθησαν ανάγκασαν τη Σεγκολέν να μαζευτεί. Τρεις μέρες αργότερα δήλωσε: «Επρόκειτο για αστείο... αστειεύθηκα»!

Η Ρουαγιάλ δείχνει αποφασισμένη να καταλάβει από τώρα τη θέση της προεδρικής υποψήφιας και ανέλαβε πρωτοβουλίες που έχουν στόχο να της εξασφαλίσουν πρωταρχικό ρόλο στην πολιτική σκηνή. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα τής έκοψε πρόσφατα την οικονομική χορηγία που είχε από το κόμμα ως προεδρική υποψήφια. Μπορεί όμως να λάβει δωρεές από μαικήνες ή συνδρομητές μέσον της οργάνωσής της «Desir d'avenir». Επιπλέον, ίδρυσε τώρα με το επιτελείο της μια δική της πολιτική τάση στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, την οποία ονόμασε «Espoir d'avenir». Δεν αρκέστηκε μόνο σ'αυτό. Σε βιβλίο με συνεντεύξεις της που κυκλοφορεί αυτή την εβδομάδα με τίτλο «Μία γυναίκα όρθια», επιδίδεται σε βιτριολικά σχόλια κατά του Νικολά Σαρκοζί και των σοσιαλιστών ηγετών. Χαρακτηρίζει τον Σαρκοζί «παιδάριο που παίζει με τα νέα του παιχνίδια, με το πλαστικό του πιστόλι, μεταμφιεσμένος σε καουμπόη».Τον αποκαλεί «προβοκάτορα, ηδονιστή, άπληστο και αδηφάγο». Αναφέρεται ειρωνικά στον Ζοσπέν, στον Λαγκ, στον Ροκάρ. Εκτιμά ότι νίκησε στο συνέδριο του Σ.Κ., αλλά εκτοπίστηκε με συνωμοσία των αντιπάλων της σοσιαλιστών.

Το βιβλίο έκανε πάταγο και προκάλεσε ποικίλα σχόλια. Ο διευθυντής τής «Λιμπερασιόν», Λοράν Ζοφρέν, χαρακτήρισε τη Σεγκολέν «ούφο - άγνωστης ταυτότητας πολιτικό αντικείμενο». Επισημαίνει τις συνεχείς μεταστροφές της, τη βλέπει σαν «πύραυλο που εκτοξεύεται ξαφνικά και πέφτει απρόοπτα οπουδήποτε». Ακόμη και στο επιτελείο της Ρουαγιάλ ορισμένοι αντιδρούν στα καμώματά της και της ζητούν να μη διαβρώνει την εικόνα του Σοσιαλιστικού Κόμματος με προσωπικούς διακανονισμούς λογαριασμών. Η πρώτη συνεδρίαση του νέου ρεύματος που δημιούργησε η Ρουαγιάλ έγινε εν τη απουσία της από τους πολιτικούς της φίλους. Συνεργάζονται μαζί της, αλλά κρατούν τις αποστάσεις τους.

                                                 ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ 18/12/2009     
   
Εξω πήγαινε καλύτερα

ΠΑΡΙΣΙ
Της ΗΡΑΣ ΦΕΛΟΥΚΑΤΖΗ

Η γαλλική προεδρία στην Ε.Ε. έδωσε στον Νικολά Σαρκοζί τη δυνατότητα να αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες προωθώντας τις διεθνείς του φιλοδοξίες.

«Το απόβρασμα είναι αυτός», απαντούν οι μαθητές στις δηλώσεις του Νικολά Σαρκοζί.
Ομως, ύστερα από τον εντυπωσιακό διπλωματικό «ακτιβισμό», η επιστροφή του γάλλου προέδρου στις προτεραιότητες της εσωτερικής πολιτικής είναι ιδιαίτερα δύσκολη, αφού η δυσαρέσκεια των Γάλλων μεγαλώνει, με τα συνδικάτα και τους μαθητές να οργανώνουν κινητοποιήσεις.

Ο Σαρκοζί, από την άλλη, πραγματοποιεί καθημερινά «βαρυσήμαντες» δημόσιες εμφανίσεις, αναγγέλλει πολλαπλά μέτρα και δίνει υποσχέσεις για να αναστρέψει το άσχημο γι' αυτόν πολιτικό κλίμα.

Οι προσπάθειές του, όμως, πέφτουν στο κενό, αφού κάθε του ανακοίνωση προκαλεί πολεμική και οι αναλυτές τον αποκαλούν πλέον «πρόεδρο της μιας μεταρρύθμισης την ημέρα». Εκτιμούν ότι «έξω τα πάει καλά, μέσα όχι». Και καταγγέλλουν «την πολιτική στα λόγια».

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της «Λιμπερασιόν», 62% των Γάλλων είναι ανήσυχοι για το μέλλον, 56% μη ικανοποιημένοι από τη δράση του γάλλου προέδρου για την αντιμετώπιση της κρίσης και 70% ότι τα μέτρα της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της ανεργίας είναι αναποτελεσματικά.

Οι σοσιαλιστές εκτιμούν ότι ο Σαρκοζί κάθεται πάνω σε ένα βαρέλι με πυρίτιδα και αρκεί να ανάψει ένας σπινθήρας για να προκληθεί έκρηξη. Αλλωστε, ο ίδιος είχε εκφράσει έντονη ανησυχία για «μετάδοση» των εξεγέρσεων από την Ελλάδα στη Γαλλία και έσπευσε να αναβάλει την εφαρμογή της μεταρρύθμισης για την παιδεία.

Μέτωπα παντού

Τη Δευτέρα, με την ευκαιρία των καθιερωμένων ευχών του για τον κλάδο της παιδείας, ο Σαρκοζί έκανε χειρονομίες εκτόνωσης, χωρίς αποτέλεσμα: Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών μποϊκοτάρισαν την εκδήλωση με 2.000 έως 4.000 εκπαιδευτικούς και μαθητές να πραγματοποιούν μαχητική διαδήλωση.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις τούς εμπόδισαν να πλησιάσουν και η διαδήλωση κατέληξε σε δυναμική αντιπαράθεση με καταστροφές, τραυματισμούς και πολλές συλλήψεις.

Παρά την αναδίπλωση της κυβέρνησης, εκπαιδευτικοί και μαθητές συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις, οι οποίες θα κορυφωθούν με τη μαζική συμμετοχή τους στην εθνική ημέρα διαδηλώσεων που προετοιμάζουν τα μεγάλα εργατικά συνδικάτα στις 29 Ιανουαρίου.

*Από την άλλη, το Σοσιαλιστικό Κόμμα φαίνεται να αποκαθιστά την ενότητά του, με την Μαρτίν Ομπρί να επιβάλλει πειθαρχία και συσπείρωση στην κομματική γραμμή. Τα στελέχη του κόμματος αποδέχτηκαν απ' ό,τι φαίνεται την επιταγή της «σιδηράς κυρίας» να εκφράζονται μόνο ύστερα από συνεννόηση μαζί της.

Ετσι, το Κόμμα θεωρητικά ενωμένο έχει πάρει θέση μάχης, έτοιμο να συμμετάσχει στο «κοινωνικό μέτωπο» των συνδικάτων και να ασκήσει μαχητική αντιπολίτευση στον Σαρκοζί.

Στο δε Κοινοβούλιο οι σοσιαλιστές δίνουν μάχες, υποβάλλοντας εκατοντάδες τροπολογίες για να παρεμποδίσουν την ψήφιση επίμαχων μεταρρυθμίσεων.

Τώρα οι σοσιαλιστές θα κάνουν και τη δική τους πρόταση για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, την ανάκαμψη και την προώθηση της αγοραστικής ικανότητας των Γάλλων. Μία «αντι-πρόταση» που θέλει να δείξει ότι δεν ασκούν μόνο αντιπολίτευση, αλλά παρουσιάζουν προτάσεις για όλα τα θέματα, προετοιμάζοντας την εναλλαγή εξουσίας.

*Αλλά και η άκρα αριστερά αναδιοργανώνεται. Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται να λανσαριστεί το νέο «Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» του Ολιβιέ Μπεζανσνό το Φεβρουάριο.

Ο Ζακ Λικ Μελανσόν, που αποχώρησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα, θα ανακοινώσει την ίδια περίοδο το «κόμμα της αριστεράς».

Παρά τις διαφορές σοσιαλιστών, κομμουνιστών, πρασίνων και εναλλακτικής αριστεράς, κοινός τους στόχος είναι η αντιπαράθεση στην πολιτική της δεξιάς, μέσα από κοινωνικούς αγώνες που αναμένεται να ενταθούν την άνοιξη στην προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές,      
                       
                             ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3/12/2008 
ΓΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΡΙΣΙ
Η πίστωση χρόνου στον Σαρκοζί τελείωσε

Ο Νικολά Σαρκοζί δεν θα μπορεί να βασίζεται για πολύ καιρό ακόμα σε τρεις συγκυρίες που του εξασφάλισαν νηνεμία στην εσωτερική πολιτική: - Η γαλλική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ενωση οδεύει προς το τέλος της και ο ευνοϊκός αντίκτυπος από τη διεθνή αίγλη που είχε χαρίσει στον Σαρκοζί ο ρόλος του προεδρεύοντος θα εξανεμισθεί. Η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία σαν «παραπέτασμα καπνού» επικάλυπτε όλα τα άλλα φλέγοντα προβλήματα και έδινε πίστωση χρόνου στη γαλλική κυβέρνηση για την εκπλήρωση των υποσχέσεών της έπαψε να ασκεί την αποθαρρυντική της επιρροή ως προς τις κοινωνικές διεκδικήσεις. Η αντιπολίτευση, που φαινόταν διαλυμένη, με τους σοσιαλιστές να αλληλοσπαράσσονται ανίκανοι να αντιπαρατεθούν στην πολιτική της Δεξιάς, αρχίζει να ανασυντάσσεται.

Το κλίμα άλλαξε. Ανασκίρτημα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την ανάληψη ηγεσίας από τη νέα του πρώτη γραμματέα Μαρτίν Ομπρί, που ανασκουμπώθηκε, ρίχτηκε στη δουλειά για να επιτύχει ανασυγκρότηση στο κόμμα και άρχισε ήδη να εξαπολύει τις πρώτες ομοβροντίες κατά της πολιτικής της κυβέρνησης, ζητώντας από τον Σαρκοζί «να αλλάξει πολιτική». Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις που είχαν σταματήσει ξανάρχισαν. Η πρώτη μεγάλη διαδήλωση έγινε κατά της επίμαχης μεταρρύθμισης του κρατικού τηλεοπτικού φορέα που έχει προκαλέσει μπαράζ από κριτικές. Οπως το είχε υποσχεθεί στο συνέδριο των Σοσιαλιστών, η Μαρτίν Ομπρί κατέβηκε στον δρόμο. Εδωσε μαχητικό «παρών» στη διαδήλωση των εργαζομένων στον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα. Τα ΜΜΕ καταγγελλούν «ισχυρό πλήγμα» κατά της κρατικής τηλεόρασης, με το οποίο επιτυγχάνεται ο απόλυτος έλεγχος του κρατικού φορέα και η ενίσχυση των ιδιωτικών σταθμών, που θα «εισπράξουν πακτωλό». Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων είναι εύλογα: «Η δημόσια τηλεόραση οδεύει σε ασφυξία». «Η France Televisions αποδυναμωμένη και υπό κηδεμονία», «Καταδίκη σε θάνατο», «Ο Σαρκοζί επιβάλλει τον νόμο του».

Η διάταξη που αφορά τον διορισμό των προέδρων της France Televisions και του Radio France και ανάκλησή τους από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και το υπουργικό συμβούλιο, προκαλεί πολεμική. Δεύτερη επίμαχη διάταξη είναι η κατάργηση της τηλεοπτικής διαφήμισης από τους κρατικούς σταθμούς, η οποία σε συνδυασμό με τη μη αύξηση του ανταποδοτικού τέλους -που είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη- θα θέσει τον δημόσιο τηλεοπτικό φορέα «υπό την πλήρη και άμεση οικονομική κηδεμονία του κρατικού προϋπολογισμού». Οι επίσημες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης για κάλυψη της ζημίας από νέους φόρους χαρακτηρίζονται «απατηλές» και «υποκριτικές». Από την αντιπολίτευση, αλλά και από τη Δεξιά, ακούγονται κριτικές και για τον κυριαρχικό ρόλο που επιδιώκει να παίξει ο κ. Σαρκοζί στον τομέα της επικοινωνίας και καταγγελίες για «μπερλουσκονισμό» της δημόσιας τηλεόρασης. Η αντιπολίτευση προειδοποιεί για «κοινοβουλευτικό Βιετνάμ» και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για «χειραγώγηση» από τον πανταχού παρόντα πρόεδρο.
                                               
                                 ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 22/11/2008
ΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΟΥ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ... ΑΝΗΦΟΡΙΚΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ
Σοσιαλισμός σε ψηλά τακούνια

Για πρώτη φορά στην ιστορία του το Σοσιαλιστικό Κόμμα (Σ.Κ.) θα διευθύνει μία γυναίκα, που θα αναλάβει την ηγεσία, εκπληρώνοντας την αλλαγή και τον εκσυγχρονισμό του. Οι σοσιαλιστές ψήφιζαν χθες το βράδυ για δεύτερη φορά, για να επιλέξουν ανάμεσα στις δύο επικρατέστερες προσωπικότητες, Σεγκολέν Ρουαγιάλ και Μαρτίν Ομπρί, γιατί στον πρώτο γύρο κανείς από τους τρεις υποψηφίους δεν πέτυχε απόλυτη πλειοψηφία.

Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ ήρθε επικεφαλής σε ποσοστά, με 43,01%, έναντι 34,50% της Μαρτίν Ομπρί και 22,83% του Μπενουά Αμόν. Η επιλογή νέου ηγέτη συγκέντρωσε αυξημένο ενδιαφέρον και συμμετοχή που έφτασε στο 59,9%.

Η μονομαχία ανάμεσα στη Σεγκολέν Ρουαγιάλ και τη Μαρτίν Ομπρί παίχθηκε στο νήμα, με ρυθμιστές τους ψηφοφόρους του Μπενουά Αμόν. Η Σεγκολέν Ρουαγιάλ έσπευσε να προτείνει συμμαχία στον Αμόν και μια θέση στη διεύθυνση του κόμματος σε περίπτωση εκλογής της. Αλλά ο υποψήφιος της αριστεράς πτέρυγας του κόμματος κάλεσε αμέσως όσους τον υποστήριξαν να ψηφίσουν τη Μαρτίν Ομπρί.

Σεγκολέν Ρουαγιάλ - Μαρτίν Ομπρί. Το... άρωμα γυναίκας θα φορεθεί ούτως ή άλλως από τους Γάλλους Σοσιαλιστές (φωτ. ΑΠΕ, Reuter)
Ο Αμόν «δείχνει» την Ομπρί

«Πρόκειται για μία σημαντική πολιτική επιλογή, που θα σηματοδοτήσει την αλλαγή στο κόμμα, καθορίζοντας ποια θα είναι η διεύθυνση η οποία θα εκπληρώσει αυτή την αλλαγή. Για να έχουμε ένα κόμμα που να θέτει σαν σαφή προσανατολισμό του τη συγκέντρωση σε μία πολιτική γραμμή της αριστεράς, ζητώ από τα 30.000 μέλη του Σ.Κ., που μου έδειξαν εμπιστοσύνη, να μεταφέρουν μαζικά την ψήφο τους υπέρ της Μαρτίν Ομπρί», δήλωσε.

Το επιτελείο της Ρουαγιάλ εκτίμησε ότι «κανείς δεν είναι ιδιοκτήτης των ψήφων των ψηφοφόρων του» κι ότι, παρά την αριθμητική υπεροχή στο στρατόπεδο της Ομπρί, όσοι ψήφισαν τον Αμόν, γιατί ενσαρκώνει την «αλλαγή», θα προτιμήσουν να ψηφίσουν τη Ρουαγιάλ. «Τα μέλη του κόμματος δεν έχουν ανάγκη από αυτούς που επιδιώκουν να γίνουν διευθυντές συνείδησης των ψηφοφόρων τους», δήλωσε ο σεγκολενικός Φρανσουά Ρεμπσαμέν, καταγγέλλοντας τη «συμμαχία της παρεμπόδισης».

Στο επιτελείο της Ομπρί εκφραζόταν αισιοδοξία. Παρ' όλο που η μεταφορά ψήφων των υποστηρικτών του δημάρχου Παρισιού Ντελανοέ δεν ήταν τόσο καλή όσο ήλπιζαν, η εκτίμησή τους ήταν ότι χάρη στις ψήφους του Αμόν η δυναμική παίζει υπέρ της κόρης τού Ντελόρ και της συλλογικής πολιτικής της πλατφόρμας.

Η νέα γενική γραμματέας του κόμματος θα ζητήσει από το Εθνικό Συμβούλιο που θα συνέλθει στις 29 Νοεμβρίου, να εγκρίνει τη σύνθεση της ηγετικής της ομάδας. Το Εθνικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τους επικεφαλής των περιφερειακών οργανώσεων και από τα μέλη που εξελέγησαν από το συνέδριο, αναλογικά με το ποσοστό ψήφων που έλαβαν οι τέσσερις πολιτικές πλατφόρμες (29,8% της Σεγκολέν Ρουαγιάλ, αντίστοιχα 25% Ντελανοέ και Ομπρί, 19% Μπενουά Αμόν). Καμιά πολιτική πρόταση από μόνη της δεν έχει την πλειοψηφία». Η νέα ηγέτης θα έχει σαν πρωταρχικό καθήκον να συσπειρώσει πλατειά πλειοψηφία γύρω από την πολιτική της πλατφόρμα, για να εκπληρώσει τον εκσυγχρονισμό και την αναδόμηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος. *



 
mini-sites © L'Harmattan 2005